( 862 ) 



gebonden was , werd een gedeelte van het zout in water 

 opgelost en 1. koolzure potaschoplossing bijgevoegd. 

 Hierbij bleef de oplossing helder. 2. Het zout werd ver- 

 volgens met bijtende potasch zamengewreven, waarbij geen 

 ammoniareuk waar te nemen was. 3. Een gedeelte van 

 het zout werd in water opgelost en door eene zwavel- 

 zuur koperoxijdeoplossing , die met zwaveligzuurgas be- 

 zwangerd was , ontleed. 



Het filtraat van het gevormde joodkoper werd tot 

 droogwordens uitgedampt , vervolgens in de minst moge- 

 lijke hoeveelheid water opgelost en eene oplossing van 

 chloorplatinum in alcohol er bijgevoegd. Ook hierdoor 

 werd geen praecipitaat geboren. 4. Eene eenigzins gecon- 

 centreerde oplossing vormde met kiezelfluorwaterstof- 

 EUUr een praecipitaat, hetwelk aan het bloote oog gelei- 

 achtig voorkwam , maar onder een vergrootglas gezien 

 uit kleine kristallen bestond. 



5. Een gedeelte van het zout op eenen oogvormig 

 gebogen platinadraad gebragt en in de punt der binnenste 

 vlam eener spirituslamp verhit , werd hierdoor de bui- 

 tenste vlam sterk geel gekleurd. De basis was alzoo 

 soch'um. Om nog de hoeveelheid te bepalen van het 

 joodsodium, dat met de urien werd uitgeloosd , verza- 

 melde men al de gedurende 24 uren geloosde urien van 

 eenen lijder, welke gedurende meer dan eene maand 

 joodpotassium gebruikte (en wel gedurende de laatste 

 dagen eene halve drachma daags) en maakte van de 

 vuurbestendige bestanddeelen eene quantitatfove analijse. 



De hoeveelheid verzamelde urien bedroeg 43 med : 

 oneen en 2 drachma's. Zij werd tot droogwordens uit- 

 gedampt, verbrand en de verkregene asch gewogen. 



De asch bedroeg aan gewigt Ó91 greinen. 



Volgens een qualitatief onderzoek hield deze asch de 

 volgende bestanddeelen, als: phosphorzuur , chloor. 



