( 373 ) 



Bij de eersten had het oog doorgaans een levendig aan- 

 zien i met strakken blik do voorwerpen fixerende, en was 

 droog ; zoo ook zonderdo het slijmvlies van don neus maar 

 weinig af; de tong en mondholte waren eonigzins rooder , 

 de dorst groot, de wangen opgezet, het hoofd weinig 

 voorover gebogen , de beweging van den tronk on- 

 gehinderd on zonder pijn. Alleen werd deze wel eens in 

 geringen graad waargenomen, als zij eenen ongelijken tred 

 deden. Drukte men met de vingereu eenigzins op den 

 rug ter plaatse waar een of meer wervelen uitstaken , zoo 

 veroorzaakte dit eene hevige aandoening en steeds ver- 

 heffing van die symptomen , die men voor do hoofdziekte 

 hield ; zoo als bij sommigen , duizeling , hartklopping , 

 hoofdpijn, bij anderen braking, buikloop, pijnen in lever, 

 milt, nieren enz. Sommigen klaagden (doch alleen wan- 

 neer men hun zulks bepaald afvroeg) over een gevoel , 

 even alsof er mieren langs den rug liepen of alsof er 

 een warm vocht langs het ruggekanaal naar beneden stroom- 

 de ; weder anderen over drukking in de praecordié'n , 

 trekking in de zenuwen aan den hals gelegen , verlies der 

 zintuigelijke werking, gezigtsverduistering , oorsuizing, 

 koude, sidderende extremiteiten enz. Bij de tweede soort 

 van lijders was het oog gewoonlijk mat, in water zwem- 

 mende , het aangezigt bleek , vaal en opgezet , de neus 

 vochtig, de tong beslagen en slijmig, de dorst gering, 

 zweet overvloedig , gebrekkige spijsvertering , obstructio 

 alvi, spaarzame urineafscheiding , en somtijds gebrekkige 

 of geheel belette waterlozing. Uit deze gedrongene op- 

 gave zal men ligt ontwaren , dat zonder het onderzoek der 

 ruggegraat , zich geen enkel bepaald verschijnsel opdoet , 

 dat op een aldaar zetelend lijden heenwijst, en dat men 

 niet met hetzelfde regt elders zoude kunnen zoeken en 

 van andere deelen afleiden ; ik voel mij alzoo gedrongen 

 de mij voorgekomeue ziektegevallen zoo kort mogelijk me- 



