( 406 ) 



zoodat bijna niets van den regenboog zigtbaar wat, en ge- 

 heel ongevoelig ; de reuk , het gehoor, de smaak lieten 

 niets te wenschen over ; de gelaatstrekken niet zamenge- 

 trokken ; de tong, buiten den mond hangende, bood geeno 

 afwijking naar de eene of andere zijde aan ; de armen 

 konden tamelijk gemakkelijk bewogen worden , maar de 

 vingers der beide handeu behielden eene halfgebogene po- 

 sitie i kunnende echter zonder weerstand door eene van 

 builen komende kracht geopend worden , terwijl de wil 

 bijna geheel en al zijnen iuvloed op hunne beweging ver- 

 loren had. De beenen waren loom en zwaar , de lijder 

 kon dezelven , hoewel met groole moeite , nog optrekken 

 eu buigen; maar het was hem volstrekt onmogelijk ze 

 uit te strekken , terwijl de huid overal gevoelig was ge- 

 bleven , zelfs op die plaatsen , die alle spierbeweegbaarheid 

 verloren hadden. Deze verlaramings-verichijntelen waren 

 blijkbaar een weinig sterker uitgedrukt aan het onderste 

 en linker dan aan het bovenste en regter gedeelte des 

 ligchaams. Onze aandacht naar de andere toestellen van 

 organen wendende , vonden wij de spijsverteringsverrig- 

 tingen wel is waar van kracht ontbloot , maar niet ge- 

 heel opgeheven; de eetlust was middelmatig, de dorst le- 

 vendig genoeg ; de tong weinig beslagen , wilachtig en 

 Vochtig ; de regio epigaslrica zeer gevoelig en allerpijn- 

 lijkst bij de drukking , maar geenszins het overige gedeelte 

 der buiksoppervlakte, hoewel men duidelijk de lever en de 

 milt als met vochten opgevuld (engorgés) en grooler van 

 volume aanvoelde ; den vorigen dag greep er een weinig 

 braking plaats en vier waterachtige stoelgangen in den 

 oop van den nacht ; geene urienlozing of behoefte tot de- 

 zelve sedert den vorigen avond ; de ademhaling gelijkma- 

 tig, bijna zonder moeite, twee en twintig (22) malen in 

 de minuut ; het stethoscoop deed het natuurlijke blaasach- 

 lige geruisch , (murmuratio vesicularis normalis) , nu en 



