( 403 ) 



gelegen zijn , zonder uitstorting in de herseuhollighe- 

 den (1). 



Ten aanzien der prognose merken wij op , dat , over- 

 wegende de kwaadsappige constitutie van het individu en 

 de weinige goede kansen, die zij aan therapeutische magten 

 aanbood; daarenboven in aanmerking nemende den /.eet" 

 zaraengestelden aard der ziekte, in welke bijna alle orga- 

 nen eene meer of minder werkdadige rol hadden*; buiten- 

 dien gelet hebbende , dat de voortgangen der ziekte , hoe- 

 wel langzaam zijnde, daarom niet minder standvastig en 

 bepaald waren , en daarom een diepdoordringend en wijd 

 om zich heen grijpend pathologisch proces verraadden , 

 dezelve geene andere dan eene doodelijke prognose kon 

 zijn. De studie der auteurs en onze eigene ondervinding 

 heeft ons geleerd , dat, zoo al de genezing der hersen- 

 ziekten kan plaats grijpen , dit voorzeker het geval niet 

 is in omstandigheden , overeenkomstig met die , welker 

 vereenigiug wij op dat oogenblik onder het oog hadden. 



Daar ondertusschen de weiuige kans van wel te zullen 

 slagen ons geen regt geeft tot eene therapeutische werke- 

 loosheid , hebben wij getracht de indicaticn op te sporen, 

 die wij vaststelden zoo als hieronder volgt. I) De eerste, 

 meest dringende en gelijktijdig vitale aanwijzing bestond 

 in het bewerken eener krachtige revulsie van de hersen- 

 massa , ten einde eene andere rigliug aan de ziekelijke 

 werkdadigheid te geven , welke laatste de neiging deed 

 blijken om zich voor eens en vooral in bet edelste 

 en teederste orgaan der dierlijke huishouding, hetwelk niet 

 lang ongestraft de zetel kon zijn van het organisch pro- 



(1) Bij het artikel Epicrisis «al men de grondbeginselen en de re- 

 deneringen, door -welke -wij ons gemagtigd geloofden tot xulk eene 

 Juistheid der diagnose , naauwkeurig uiteengezet ïien. 



