( 410 ) 



streek was buitengemeen gevoelig bij de drukking; zes 

 bloedzuigers op die plaats. Den 2den April, meer uitdruk- 

 king in het gelaat; het gezigtsvermogen naauwkeuriger ; 

 de pupil minder geopend ; de zwakheid in de vingers van 



zekeren tijd in vergetelheid te zijn geweest, deszelfs belangrijkheid her- 

 wonnen. De phijsiologische waarde van deze uitgescheidene vloeistof, 

 leeft de tallooze veranderingen doen voorstellen , die de verschillende 

 pathologische toestanden aan dezelve moesten mcdedeelen. Met de ver- 

 pligtende hulp van den heer pharmaceut Rovers zagen wij de uitkom- 

 sten, door Simon verkregen, bevestigd, toen wij verscheidene malende 

 pis aan eene oppervlakkige analijse , betre/lende de voornaamste zameu- 

 stellende grondbeginselen dier vloeistof in de verschillende aandoeningen, 

 onderwierpen. Met eene zeer veranderlijke soortelijke zwaarte, die de aan- 

 merkelijke verschillen in de hoeveelheid der vaste beginselen van dit uitwerp- 

 sel aanduidde , werd ons bewezen, dat bijna altijd de pis zuur reageerde; 

 dat de sedimenten, zoo deze aanwezig zijn, meestal zijn zamengesteld 

 uit zouten van acidum uricum. Wanneer in die gevallen de ziekte van 

 eenen acuten aard is, biedt de urien gewoonlijk eene zeer donkere 

 kleur aan en is het nedcrplofsel verschillend ten aanzien der hoeveel- 

 heid; het verdwijnt geheel en al door verhitting der urien, zonder eene 

 verandering door middel van acid. aceticum te ondergaan, terwijl het, 

 op een filtrum verzameld zijnde en verhit in eenen lepel van platina, 

 zonder residu vervliegt. Het sediment van piszure zouten is dik- 

 wijls vermengd met phosphorzure zouten : in die gevallen , wat Simon 

 er ook van moge zeggen , reageert de pis toch nog zuur , maar veel 

 flaauwer dan de eerste. Dit soort van sediment wordt bij voorkeur 

 aangetroffen bij chronische aandoeningen, en de pis heeft zelden eene 

 donkere kleur, maar is meer of min in het gele spelende, zich korst- 

 achtig aan de wanden van het vat of glas hechtende en de hoeveel- 

 heid van het praecipitaat overvloedig genoeg. Een gedeelte van dat 

 sediment verdwijnt door de hitte (dit zijn de piszure zouten); het 

 andere blijft onveranderd en lost zich op door bijvoeging van het acid. 

 aceticum of hijdrochloricum , (dit zijn de phosphorzure zouten). In- 

 dien men, alvorens dit gedeelte van het praecipitaat door middel van 

 eeo zuur op te lossen , bet op een filtrum verzamelt en in eenen 



