(417) 



uren viel de lijder in een meer en meer toenemend coma ; 

 de ademhaling werd al moeijelijker , echter niet ronkende, 

 en omstreeks drie uren in den namiddag stierf de lijder 

 kalm, zonder stuiptrekkingen, even alsof hij insliep. — 



Laat ons trachten vóór de beschouwing der lijkopening 

 elk der verschijnselen , die gedurende het leven werden 

 waargenomen , in verband te brengen tot eenen anatomo- 

 pathologischen staat in de overeenstemmende organen , ten 

 einde aan het geheel der sijmptomata een getrouw en ge- 

 groepeerd beeld der organische veranderingen te kunnen 

 tegenstelleti. 



Hoofd. De ziekte moet vooral de basis cerebri inne- 

 men , waarschijnlijk de bedden der gezigts^enuwen en de 

 gestreepte ligchamen, meer aan de regter dan aan de lin- 

 ker zijde. De storing der bewerktuiging moet zich voor- 

 doe» als zoogenaamde witte ■ verweeking (ramollissement 

 blanc), maar ook van een weinig roode verweeking (ramol- 

 lissement rouge) omgeven. De ziekte moet naar achteren 

 de voorste grens van (1) en naar voren het 



chiastna nervorum opticorum niet overschrijden. Onge- 

 twijfeld bestaat er opspuiting en middelmatige uitstorting , 

 zoowel inde uit- als inwendige holligheden der arachnoiilea. 

 Wij konden geene enkele gissing vormen betreffende den 

 toestand der medulla spinalis. 



Jiorstkas. De longen zullen gezond zijn met achter- 

 waarts gedrongene bloedopvulling (hijperaemie hijpostatique) 

 ten gevolge eener aanhoudende achteroverligging des lig- 

 chaams; de ventriculi cordis verdikt en uitgezet; een 

 weinig sereuse vloeistof in het pericardium. 



Buikholte. De maag sterk geinjecteerd ; de tunica mu- 

 cosa der dikke darmen verweekt , welligt overdekt met 



(1) ? Red. 



