(m ) 



de voelen. Van de Europeanen en hunne afstammelingen , 

 11 in getal, werden slechts 2 der laatsten ziek; hnn 

 lijden bepaalde zich meer tot de voeten , verzeld van 

 gastrische bezwaren. Van de inlanders zijn er 23 man 

 aan den wal onder behandeling geweest en 5 daarvan 

 overleden , ten gevolge van acuteu hijdrops in borst- 

 en buikholte, met hijpertrophie van hart en lever. De 

 hersenholten werden niet geopend. Een der lijders , bij 

 welken de ziekle langer duurde, bez^veek onder de ver- 

 schijnselen van tijphus abdominalis. Aangaande het ont- 

 staan dezer ziekte moet men eene lange reis met tegen- 

 wind , onophoudelijken regen , slechte rijst en zout en , 

 wat het meest zegt , de broeijing van eene zeer groote 

 hoeveelheid pinangnoten , als begunstigende invloeden 

 rekenen; ook op suikerschepeu zag men diergelijke ziekten 

 zich ontwikkelen. De toenaderende gelijkenis met rapha- 

 nia is in den meer chronischen vorm dezer Beri - beri 

 niet te miskennen. 



Men merkte twee vormen der ziekte op. De eerste • 

 de acute , met congestieverschijnselen naar lever en borst, 

 met spoedigen hijdrolhorax acutus , paralijsis der extremi- 

 teiten , daarbij onderdrukking der secretiën van nieren, 

 huid en darmkanaal ; de tweede , meer chronisch , met 

 gestoorde spijsvertering, gulzigheid, veranderde innervatie 

 in de onderste extremiteiten — mierenkruipen, trekkingen , 

 borende spierpijnen langs het verloop der zenuwen tot aan 

 paralijsis, bij welke laatste echter een pijnlijk gevoel in de 

 verlamde deelen overbleef. In deze gevallen werd dik wij 1b 

 een profuus zweet, hoeuel schijnbaar zonder nut voor de 

 verlamde deelen , waargenomen ; de levensgevaarlijke hij- 

 dropische aanhoopingen verminderden daarbij echter. 

 Ook gold zulks van de pissecretie. In den acuten vorm 

 waren de praecordiè'n sterk opgezet , zonder verhoogde 

 gevoeligheid; de lijder klaagde slechts over volheid; de 



28* 



