( 437 ) 



de kookhitte op tot op de kieselaarde , nog vermengd met 

 eenige organische zelfstandigheid. 



Het filtraat der kieselaarde, waarin geene zwavelzure 

 zouten waren , kookte uien met eenige droppels salpeterzuur 

 eu plofte daaruit met overmaat van ammonia aluinaardehij- 

 draat neder, hetwelk een spoor van ijzeroxijdliijdraat inhield. 



Het filtraat, met zoutzuur verzadigd, praecipiteerde 

 men met oxalas ammoniae , waardoor oxalas calcis als ne- 

 derplofsel verkregen werd. 



Uit het filtraat der zuringzure kalkaarde plofte men 

 met phosphas sodae , na bijvoeging van eenige ammonia > 

 pbosphorzure bitteraarde-ammouia neder. 



De onoplosbare deelen bevatteden dus kieselaarde, aluin- 

 aarde met een spoor van ijzeroxijde, kalkaarde, magnesia 

 en koolzuur. 



Quantitatief onderzoek. 



1. Bepaling der vaste deelen van het water. 



500 grm. water gaven 0,483 sterk uitgedroogde vaste 

 deelen. Bij het oplossen in water bleven . 0,197 grm. 

 terug ; de oplosbare deelen waren dus . . . 0,280 » 



0,483 grm. 

 1000 grm. water hebben dus: oplosbare deelen 0,572 grm. 



onoplosbare » 0,394 » 

 totale quantiteit der vaste deelen 0,966 grm. 



2. Bepaling der zwavelzure potassa. 



250 grm. water gaven 0,040 grm. gegloeide zwavelzure 

 barietaarde , die gelijkstaan met 0,02993 grm- zwavelzure 

 potassa. 



(Dat hel zwavelzuur aan de potassa — beiden in het qua- 

 litatief onderzoek afzonderlijk opgespoord — gebonden was, 

 blijkt uit de hoeveelheid van uit 250 grm. water verkre- 

 geue 0,08 gun. chloor platina polassiuui , hetwelk eene hoe- 



