(507 ) 



Beide bronnen schijnen in volstrekt geen onderling ver- 

 hand te staan. De smaak van beider water is verschil- 

 lend , dersolver temperatuur evenzoo en insgelijks de wijza 

 van opborreling uit den grond. Die welke sedert kort 

 ontstaan is , heeft slechts 104» F. Het water amaakt 

 zwak bitter > alcalisch , ijzerachtig , en bezit vrij veel 

 koolzuur. Het borrelt aan de westzijde in drie kolommen 

 sterk op. De 2de overdekte , reeds vroeger bekende » 

 heeft water van een eenigzins sterkeren smaak , van 106» 

 F. , dat weinig opborrelt , meer ongemerkt tusschen de 

 gaping , welke 2 groote trachietsteenen vormen , westelijk 

 te voorschijn komt en weinig vrij koolzuur bezit. Het 

 water van beide is kristalhelder. De eerstgenoemde , 

 tot nu toe nog door niemand beschrevene bron , vertoont 

 zich oostelijk van de genoemde gaping , als een tobbe- 

 vormig waterbekken , welks grootste diameter van Z. TV. 

 naar N. 0. 6 voeten Rhijnl. bedraagt. De tweede van 

 W. naar 0. bedraagt onderaardsch 2 voeten 5 duimen , 

 boven den grond 6 voeten. De diepte bedraagt 2 voe- 

 ten 4 duimen. De grond van het bekken vertoont overa 

 digte lagen van ijzeroxydekijdraat-praecipitaat. Op eene 

 andere plaats bedraagt de diepte 2 voeten II duimen. 



De hron levert genoegzaam water tot baden voor een 

 groot aantal menschen. Boven de reeds genoemde, een hevig 

 geluid gevende fumarole, eenige passen meer naar de heu- 

 velhelling, zuid-westelijk, bevindt zich een klein ravijn- 

 tje , waarin een klein beekje met zoet helder water, eene 

 zuid-oostelijke rigting nemende. Bij hevige stortregens in 

 de kwade moesson is de bron onderhevig aan overstroo- 

 iningen, niet alleen ten gevolge der zwelling van het 

 beekjo , maar ook door het water , hetwelk met snelheid 

 soms eensklaps bij hevige regenbuijen van de heuvelen ne- 

 derstort. 



De grond in de geheele vallei van Pelatoengan, en ins- 



