( 509 ) 



incu genoodzaakt wordt, het bekken te verlaten. De 

 bloedsaandraug kan uien echter spoedig onschadelijk ma- 

 ken , door onmiddelijk in de sterk stroomende rivier onder 

 een groot trachietblok te gaan liggen. Ofschoon de sterke 

 stroom van het rivierwater op het ligchaam zeer ver- 

 koelend inwerken moet, ondervindt men daarna toch geene 

 verkoeling , maar veeleer een gevoel van inwendige hitte. 



Na deze twee bronnen onderzocht te hebben , begaf ik 

 mij naar de hoofdbron , die reeds zoo meesterlijk be- 

 schreven is door den heer Mandt (1). Derzelver water 

 heeft een' prikkeleuden , zout-ijzerachtigen smaak (over- 

 eenkomende met dien der » Ei&ensauerlinge"), die tevens 

 zeer veel van aardolie, en iets van jodium heeft, borrelt 

 bij het iuschenkeu sterk op, heeft eenen blaauw-melkach- 

 tigen weerschijn , laat spoedig ijzerdeeltjes vallen en ont- 

 wikkelt luchtblaasjes , die zich aan den rand van het glas 

 hechten; temperatuur bestendig 112» F. 



Het bekken der bron is cirkelvormig. Een segment daarvan 

 beslaat een gedeelte van den verkoelingsbak , uit welken 

 het water door bamboezen naar de badkuipen geleid 

 wordt. In doorsnede is het bekken 3 voeten diep , het 

 reservoir \\. Op den grond van het bekken bevindt zich 

 trachietasch, rondom trachietrolsteenen. Trachietkleiaarde 

 vormt het bindend element. Overal zijn aanmerkelijke 

 uederplofsels vau ijzeroxijdehijdraat. De bron heeft eene 

 voorname opborreling in het centrum. Dezelve stoot veel 

 koolzuurgas uit, en overal rondom de bron bespeurt men 

 een' sterken aardolie- en jodium-reuk. De verkoelingsbak 

 zoude met gemak en tot groot nut vergroot kunnen worden. 



Het harsachtig gedeelte der aardolie vau de bron 



(1) Weshalve ik het overbodig acht, breedvoerig van dezelve te ge- 

 wagen. Slechts schijnt het mij noodzakelijk toe , eenige aanmerkingen 

 over de badinrigting hierbij te voegen. 



S e J. 4 e AFLEV. 83. 



