( 84» ) 



te spreken van delirium en verschijnselen van krampach- 

 tige irritatie , die alle hier gemist werden. Sterk door 

 deze bewijsgronden , konden wij ons niet meer bij die voor- 

 onderstelling ophouden. De ziekelijke voortbrengselen, 

 zoo als tubercula , de in eenen vliesachtigen zak bevatte 

 tumores (tumeurs enkystées), de gein-heuse aandoeningen , 

 de uitwassen der dura mater enz. zijn soms gebleken de 

 oorzaken van verlamming te zijn ; desniettemin zijn deze 

 gevallen zeldzaam, aangezien de ontwikkeling dezer vreem- 

 de producten in het algemeen veel te langzaam gaat , 

 en zij als dan in plaats van de zamendrukking der zenuw- 

 vezels te veroorzaken, eene langzame verandering der voe- 

 ding , de atrophie ten gevolge heeft. Deze omstandig- 

 heid belet gedurende langen tijd het blijkbaar worden der 

 paralijsis , aangezien de hersenfunctien niet vernietigd, 

 maar slechts verzwakt zijn. Wijders zijn deze ziekelijke 

 producten, van aan ieder hunner eigene omstandigheden 

 vergezeld, zoo als bijv. hunne herhaling of gelijktijdig 

 aanwezen in andere organen , tuberkels in de longen , scir- 

 rhus in de maag enz. , verschijnselen , waarvan volstrekt 

 geen spoor in ons geval aanwezig was. Deze meeuing heeft 

 ons evenmin langer opgehouden dan den tijd, om dezelve te 

 toetsen. 



Het in de hersenzelfstandigheid uitgestorte bloed be- 

 hoeft geenzins als in een middenpunt vereenigd te zijn om 

 de apoplexie te verwekken. De ondervinding heeft bewe- 

 zen, dat eene eenvoudige infiltratie van het zenuwweefsel , 

 in andere gevallen eene eenvoudige drukking door conges- 

 tie op eene gegeven plaats der hersenen, genoegzaam is, om 

 meer of min duidelijke verschijnselen van verlamming voort 

 te brengen. Het is ook door een' langzamen gang der ver- 

 schijnselen , door de trapswijze verzwakking der 'functien, 

 dat zich de twee laatste gebreken kenmerken. Deze rede 

 deed ons de waarschijnlijkheid dezer vooronderstelling in 



