( 553 ) 



risma conlis) , was bovendien verzwakt en bijna kwaad- 

 sappig , de voortgang der verlamming langzaam maar ze- 

 ker en bij den aanvang niet vergezeld van een enkel ac- 

 tief verschijnsel van berseuirritatie. Alle deze verschijnse- 

 len vereenigd , hadden een gelijkmatigen gang , te zameu 

 de wisselvalligheden van verandering of overgang in beter 

 en erger verdragende. Men zal zich dus niet verwon- 

 deren, dat het beletsel voor den terugkeer des bloeds, daar- 

 gesteld door die trapswijze uitstorting rondom de hersenen, 

 gevoegd bij den aauhoudenden aandrang dien het bloed door 

 de uitwerking der overvoeding en bovenmatige spiervleesch- 

 ontwikkeling van het hart (hypersarcose du coeur) onder- 

 vond, hetzelve in het hoofd volstrektelijk moest terughou- 

 den ; en welk bloed ? een bloed hetwelk , te oordeelen 

 naar de algemeene waterachtige infiltratie der huid , een 

 groote neiging had erlangd , om door exhibitie deszelfs 

 sereus gedeelte door de wanden der vaten laten ontsnap- 

 pen. Waarom de mogelijkheid eener dergelijke exhibitie 

 in het weefsel der hersenen niet aantenemen , wanneer de- 

 ze vooronderstelling, tevens de waargenomen verschijnselen 

 verklarende, ons niet in moeijelijkheden wikkelt, die 

 onafscheidbaar zijn van al de andere hij po thesen , door 

 welke wij dit overzigt van hersenaandoeningen , de oor- 

 zaak van het intreden van paralijsis kunnende zijn , be- 

 gonnen ? Wij zullen voorts zien , dat het vervolg van den 

 gang der ziekte en de necroscopische uitkomsten onze 

 vooronderstelling bevestigden. 



Om aanspraak op volledigheid te maken , moet eene 

 diagnose zich intusschen niet bepalen tot het vaststellen- 

 van den aard der pathologische werkdadigheid ; hare zit- 

 plaats , de hersenen mogen dan al een collectief orgaan 

 en van daar deze bepaling van minder practisch nut dan 

 wel wetenschappelijk gewigt zijn , boezemt ons even 

 veel belangstelling in. Niettegenstaande de uitkomsten der 



