( m ) 



sterk aan de linker dan aan de regier zijde moeien ge- 

 weest zijn ; want de ziekte was veel meer gevorderd aan 

 den regier kaat der hersenen. Wij voorspelden bet aan- 

 wezen van deiirium gedurende den nacht, als gevolg van 

 den voortgang van de arachnitis ; het bleef niet achter- 

 wege. £lke aanval liet eene steeds klimmende verdoo- 

 ving achter; klaai blijkelijk een bewijs van eene periodieke 

 verhooging der uitstorting in de spinnewebheuvliesholte. 

 Maar aangezien de verdooving niet sterk en het denkver- 

 mogen in de heldere oogenhlikken tamelijk voldoende was , 

 helden wij over om den zetel van deze uilstorting veeleer 

 in de buitenholte der aracbnoidea dan in de ventriculi 

 te zoeken. 



Er hadden in het geheel slechts drie aanvallen plaat» ; 

 dit is almede zoo als gewoonlijk : de krampachtige pe- 

 riode der arachnitis duurt nimmer langer dan twee tot 

 drie dagen; want de zamendrukking van het hersenmerg, 

 door de toenemende uitstorting, vernietigt het vermogen van 

 zamen trekking in de zenuw vezels, die uit hetzelve ont- 

 springen. Gedurende de twee laatsle dagen kwam geen 

 enkel nieuw verschijnsel den voortgaanden loop der symp- 

 tomen compliceren of wel verstoren. Eene algekeele 

 verlamming vooral links en tetanische stijfheid, aanhou- 

 dende buiging der ledematen en de. bijna geheel vernie- 

 tigde gevoeligheid der buid , 'm den ochtend van den 

 7 April , waren de voorboden van den dood , zonder 

 evenwel de geheel ten einde gebragte desorganisatie in 

 het zieke punt der hersenen aaa te kondigen ; want ia 

 dat, geval had de spierstijfheid plaats gemaakt voor de 

 meest volstrekte verslapping in de verlamde ledematen. 

 Daarom verwachtten wij den dood op dien dag niet , maar 

 wel in den nacht van den 7den tot den 8stea of in den och- 

 tend van den 8sleu. De ernstige complicatie van peritonitis, 

 die de lijkopening aantoonde en waarop wij niet rekenden , 



