( S67 ) 



laatste dageu bestouden , eu genoegzaam werden ver- 

 klaard door de gereuse uitstorting in de spinnewebben 

 vlies-holte , welke zelfs onze verwachting overtrof. Dit 

 is dan ook eene rede, waarom wij zeer genegen zijn, deze 

 bloeduitstorting zoowsl als een gedeelte der sereuso uit- 

 storting te beschouwen als een gevolg van den dood , of 

 minstens als eene gezellin der laatste levensoogenblikken. 

 Elders hebben wij reeds gezegd, dat de gevaarlijkste klip 

 der necroscopische nasporingen bestaat in het gevaar om, 

 den pathologischen toestand te verwarren met de gevolgen 

 van werking eu terugwerking der stof, die aan de pkijsische 

 en chemische wetten is prijs gegeven. Dit geval is er het 

 bewijs van ; wat kou het geweest zijn, indien wij met de 

 lijkopening tot den volgenden dag hadden gewacht? Die 

 groote hoeveelheid bloed , eerstens zijpelende door het 

 beenweefsel heen , vervolgens door de dura-mater , waar- 

 nemende , dachten wij onmiddelijk aan apoplexia meningea, 

 voor de eerste maal bij kinderen beschreven door Servet 

 en die sedert dien tijd zich tot volwassenen uitstrekkende 

 op eene wonderbaarlijke wijze zich vermenigvuldigd heeft. 

 De periodieke schriften wemelen van hersenvlieshaemorrha- 

 giën, die gedurende het leven door niets bijzonders geken- 

 merkt werden. Valleix, Tonnek, Greenhaw, Barthex en 

 Rilliet hebben achtervolgens over dit onderwerp geschre- 

 ven en de waarnemingen ontbreken niet. Zou een groot 

 gedeelte dezer laatsten niet op de onze gelijken, een zuiver 

 effect van den dood daarstellende ? (1) 



(1) Naauwelijks vijftien dagen geleden, teekenden wij in onze ver- 

 zameling van aanteekeningen denzelfden overvloed van bloed, zijpelende 

 door het beenig gewelf des craniums en door de dura-mater heen , op , 

 bij een individu, hetwelk behalve eenige teekenen van hersenconges- 

 tie, niets buitengewoons tijdens het leven opgeleverd heeft. 



