( S94 ) 



geeue ernstige wederlegging vereischt. Wij zouden er 

 onzen weinig beschikbaren tijd dan ook niet ann hebben 

 besteed, ware het niet dat de heer W. aan het slot eene 

 met geweld er bij gehaalde vraag doet , dewelke een 

 ernstig woord verdient , zij luidt aldus : 



» Menigeen doet nu welligt de vraag (er was niet de 

 minste aanleiding toe): brengt de tropische geneeskunst 

 niets toe tot vermindering der sterfte onder de ÉLurope- 

 anen in Neêrland" 1 » Indië .?" Antwoord: » Niett van 

 belang gelooven wij!'''' namelijk onze beschouwer daarvan 

 uitgezonderd ! — want hij ontleent onbetwistbaar zijn ge- 

 neesmiddel aan de natuur en heeft ons reeds voor jaren 

 verzekerd , dat hij eenige zijner natuurgenooten door de 

 Goddelijke Cedrela het leven heeft gered (Waitz , over 

 eenige Javaansche geneesmiddelen). Dat hij sedert in de 

 kunst is terug gegaan mag men niet vooronderstellen. 

 Waarschijnlijk was het hoofddoel van des recensents be- 

 schouwing geen ander, dan om de gelegenheid te vinden, deze 

 en dergelijke uitvallen aan den man te brengen ; waren 

 zij in een geneeskundig Tijdschrift geplaatst, dan zou men 

 er mee handelen , zoo als met des schrijvers vroegere, al- 

 gemeene , hatelijke aantijging (C. Wüiz , Hydrargyronia- 

 nie en haematomanie , Auist. 1829, 8vo.). 



De tijd, toen men dat zoo ongehinderd konde doen, is 

 voorbij. Een zoo onbewimpeld bij het publiek opgewekt 

 mistrouwen vordert nadere toelichting ; de verbolgenheid van 

 Aesculaap , over een afgedwaalden voedsterling , eene kleine 

 teregtwijzing. Dat iemand, die zoo herhaaldelijk van genees- 

 kundige geloofsbegrippen is veranderd als onze recensent , 

 weinig vertrouwen op zich zelven en in de geneeskunst stelt 

 is eigenaardig en niet te verwonderen ! Wie heden aan de 

 inlandsche geneesmiddelen eene Goddelijke kracht toeschrijft, 

 welke ongelukkiger wijze na hem nog door niemand in 

 die mate is bevestigd geworden , wie heden homoeopaath 

 en morgen ultrahijdropaath is , heeft natuurlijk weinig ge- 

 legenheid om waar te nemen , wat eene consequente ratio- 

 nele geneeskunst vermag. Zijn eigen mistrouwen is ver- 

 schoonlijk , maar geeft geen regt om te zeggen, dat de 0. 

 I. geneeskunst niets van belang tot vermindering der 

 sterfte bijdraagt , dat zij alzoo overtollig en nutteloos is 

 en gevolgelijk de aanzienlijke sommen, aan haar besteed , 

 weggeworpen worden. Het is voorwaar eene zware be- 

 schuldiging, waarvoor geduchte overtuigende gronden 

 moeten bestaan. Van waar heeft de heer W. ze ontleend ? 

 Uit zijne eigene praktijk ? Maar hij heeft ons de verze- 

 kering in 1829 reeds gegeven, dat hij eenige zijner 





