Y. Species plantarum minus cognitae. 37 
? Carduus palustris altissimus Cupan. hort. ca- 
ehol. p. 36. 
Hab. in Sicilia ad Auviorum margines frequens. 
Magnopere dubito, Bivonae plantam nostram 
esse, quoniam flores racemoso - glomerati dicune 
‚tur, qui in nostra solitarüi sunt, Peduneuli enim 
satis lanati, ex axillis prodeuntes, erecti, pollica- 
res, solitarii calycem portant erecium, avellanae 
mole, subarachnoideum, squamis Janceolatis in 
spinas flavidas erectas aut patentiusculas abenntibus. 
Folia decurrentia, angusta, lanceolata, pinnatih- 
da, supra parce Janata, aut nudiuscula, subıus 
denso alboque tomento obsessa, laciniis divaricatis, 
nervis subtus flavidis, in spinas rigidas terminatis. 
Cnicus pungens Willd., quem huc trahit Bivo- 
‚na, differt, caule spinoso, foliis subtus tenuiter, 
nec dense tomentosis, laciniis bihdis vel trifidis, 
quae integrae in nostro, foliorum tota etiam forma, 
‚quae magis ad Cn. lanceolatum accedit. Deinde 
Cn. pungens habet flores racemoso - glomeratos, 
quales in C. palustri occurrunt, quod longe secus se 
_ ‘in nostro habet. 
Cnicus polyanthemos Bertol, amoen. ital. 
P- 41., quem cum Bivonae planta iungit, baud 
eadem est, quoniam folia haud adea profunde pin- 
natifida, sed potius, ut Linnaeus egregie dieit ,: Si= 
zuata; nec tomentum tam densum et album, maxi- 
me vero, quod flores racemoso - glomerati sunt, 
Sg 
