EPISTOL^ JtJSSI^O-LINN^AN^. 187 



salutabit vir incomparabilis animum erexit meuin ; ejus enim ope (illc enim Vice Eoya 

 s. mareschallus ordinum fuit) cmicui, Professioncm Botanicam ct Mincralo"-icam Stock- 

 holmia) obtinui annuo cum reditu ; Praxis milii mox contigit summa uiedica Stock- 

 holmise ; mox et medicus ordinarius classis nautical creatus sum ; uxorem hisce diebus 

 duxi diu desideratissimam ditem, si inter nos loqui deceat, ita ut nunc demum conten- 

 tus quietam et conteutam dego vitam.* 



Linnmis often doubted if he should ever get forward in this kingdom. At every place abroad he had been 

 honored as Princeps Botanicorum, and in his own country he was looked upon as a Klim, arrived from the 

 subterranean world : had Linnceus not been in love, he would certainly have left Siceden, and gone abroad 

 again.'''' Hxc e Diario Linnasi, ubi vide quo modo dein in tabernis, unde clientelam sibi pararet, versari 

 coactus fuerit. 



* Acta eadem, prastereaque anteacta, Linnajus, in epistola ad Hallerum, paulo fusius, paucis tamen cum 

 solita. phytographi characteres esseiitiales exponentis concisione, et res advcrsas secundasque, iabores, amorcs 

 loDga. expectatione probatos, sponsalia, nuptias, semibotanico semlpoetico enarrat sermone, quern hie tran- 

 scribere juvat : " Erat ibi [FahlunfE in Dalecarlia] medicus quern divilem dicere non erubescebat vulgus ; 



into erat inter omnes in ista pauperrima provincid ditissimus Adii domum ejus, non semel gratus ipsi 



hospes. Filiam habuil qiiam ambiebat Liber quidam Baro frustra. Vidi, obstupui, pracordia intima sensi 

 attonitus iiovis intumuisse curls. Amavi ; ilia tandem victa blanditiis, votis, ^c, ^c, et me amabat, promisit, 

 dixit : fat ! Patrem alloqui erubescelam pauperrimus ; dixi tamen. Voluit, — et noluit. Me ainabat pater, 

 non meafala. Dixit, intacta permanebit per tres annos, dicam turn demum. Compositis rebus, ad iter ncces- 

 sario paratis, exivi patriam, 36 nummis aureis dives. Promotionem medicam mox obtinui ; rcdire magna 

 meo cum commodo non potui ; permansi in Belgio, ut novisli. Interim amicus meus Summus cl. B lite- 

 ral amiccB mem ad me per tabcllarios transmiUehat ; sancte prastitit. Ultimo anno, quo apud Van Royen 

 vixi {quod erat quarto anno ; non enim socer plures quam tres concessit ajmos) et hoc quidem melu sponsce, 



sibi proximum judicavit B esse ; mea enim recommendatione factus fuit Professor ; mox me non rever- 



suritm in patriam demonstrabat ; sponsam meam ambiebat, fere oblinuil, ru intervenisset alius faUaciam qui 

 prodidit ; punitus et ipse fuit mille falls adversls. Redii tatidem, sed pauper. Puella me amabat, non 

 ilium. Sedemfixi Holmim, irrisus ah omnibus ob meam Botanicen ; quot insomnes nodes et laboriosas horas 



transegerim, nullus dixit non erat, qui vel servum mihi curandum obtulit. Transegi vitam quocum- 



qu^ possem modo, tamen honeste ; incepl praxin exercere valde lente ; sed brevi fata cessabant adversa, et 

 post dluturnas nebulas Phoebus. Emersl, ad Primates accersitus ; cessere omnia secunda, nullus a:ger sana- 



hatur me non prcesente Interdlxi florani mox primarius medicus classis navalis constitutus fui ; 



conventus civium max me Botanicum regium, publlce quo docerem Botanicen in regid sede Slockholmice, 

 dixere ; stipendlo annuo auxerunt. Incepi iterum amare plantas. Sponsam adii turn meam quinquennem, 

 tarn dignus intravi thalamum sponsm ct uxorls." 



Erunt fortasse qui curiose inquirant quisnam amicus iste malefidus fuerit, cujus nomcn in omnibus operibus 

 suppetentibus tantum ad littcram initialem B. rcdactum Icgatur. Ego Browallium suspicor, quippe qui Fah- 

 luni vixerit cum Mosais famiiiaris, ibi araicitiam cum Liunreo iniverit consiliorum ejus particeps et sajpius 

 auctor, unde anno 1738 discessit factus Aboae professor, et a Linna;o alicnatus, ut testantur generis Browallla 



VOL. V. NEW SERIES. 27 



