- 24 - 



Unuui speciinen ad Benguelain legit noster. 



Cum Linnaeus 1. c. os luteum et fauces violaceas appellet, opinor hanc ipsam 

 speciem et Ricinulam horridam ab eo confusas esse. Ricinuhi albohabris Bhainvillei 

 nil nisi varietas hujus speciei esse videtur. 



59. Colnmbella striata Duclos. 



Kiener Iconogi: pag. i9. Tab. 2. Fig. 4. 



Phira exemi^laria ad Loandain et unicum ad Annabon lecta sunt. 



Huc referendus est pro nostra opinione, „le Siger" Adansonii (Seneg. pag. 135. 

 Tab. 9. fig. 28.) neque CohnnbeUa rustica, ut Lam. et Desh. putarunt. Descriptio 

 et icon optime quadrant ui specimina nostra. Sed cochleola maximopere variat, 

 praesertim respectu haljito coloris, nam modo est rosea unicolor, modo alba vel 

 cornea vel rufa maculisve fuscis et spadiceis reticulata aut varie picta. Fortasse 

 et ColumbeUa nucleus, fustigata et modesta Kieneri huc spectant, cum ahae quoque 

 CohunbeUaruin species ex. gr. Cohunb. (Voluta) rustica Linnaei et forma et pictura 

 pervariabiles sint. 



60. Columbella cribraria (Buccinuml Lam. 



Bucc. cvibr. Lain. X. pag. 176. 



— — Kien. Iconogr. pag. 45. Tab. 16. fig. 57. 



_ _ Quoy et Gaiin. Astrol. Zool. vol. IL pag. 421. Tab. 30. fig. 21. 22. 

 Col. cribr. Sow. Thes. Concli. Tab. 38. fig. 112. 113 etc. 



Phu"a specimina ad Loandam lecta sunt. Teste elar. Quoy ad insulam 

 Ascensionis frequentissima est haec species. Exemplaria, quae clar. Tams retuht, 

 nihilo discrepant a speciminibus, quae possidemus ex Antilhs. Descriptio et icones, 

 qucis ch (^uo)" et Gaimard clederunt, satis declarant hanc cochleolam melius ad Co- 

 hunbeUas referendam esse. Le Barnet Adansonii Seneg. pag. 146. bene quidem et 

 copiose descriptus, sed in Tab. 10. fig. I. mediocriter delineatus, certe huc pertinet. 

 Exemplaria quae ex insula Cuba clar. Gundlacli misit, eodem modo apice erosa et 

 truncata sunt uti spechnina ex insuha Gorea al) Adansonio descri[)ta. Opercuhun 

 eorum membranaceum fusco-corneum subelhpticum, hitere altero subcurvum, pauUum 

 atteuuatum, pro exiguitate cochleolae magnum, valde discedit ab icoiie Adansoniana. 



