95 
Haller*), welcher alle früheren Beobachtungen sehr 
vollständig zusammengestellt hat, sagt: „Praeterea in vivo 
animale, cujus cor contrahitur, et in arterias pulmonales 
sanguinem data vi emittit, omnino nunc sanguis in eas ar- 
terias facilius atque adeo celerius irrumpit, postquam delelis 
retardatrieibus plieis rectae nunc sunt: sed inprimis post- 
quam totus pulmo undique dilatatus est et plurimus nune 
aer vasculoso undique reli circumfunditur, maxima vis pres- 
sionis de arteriis aufertur, qua ante inspiralionem urgeban- 
tur. Cum enim in angusto pectore pulmo a parietibus suae 
caveae undique premeretur, inque compactam viciniam vasa 
ad vasa membranaeque vasorum ad membranas pelleren- 
tur, nune contra, nata inter vieina vasa et circa vasorum 
peripheriam levissimi elementi copia, parietum pectoris pres- 
sio vasorumque vieinorum sibi ineumbentium pondus au- 
fertur et nihil est porro, praeter aerem, quod in eadem vasa 
gravitet.... 
Ergo sanguis, per leges de aere descriptas, in spatium 
aereum irruit, tanquam paene nullam resistentiam inveniret, 
facilitate summa et celeritate..... Hinc ab inspiratione 
summa facilitas naseitur sanguini de corde dextro exeunli, 
adeoque ex ordine sanguini idem ad cor redituro, adeoque 
vena cava ulraque se celeriter deplet et sanguis de cerebro 
deque tolius corporis venis ad cor rapitur et cerebrum et 
omnes eae venae subsident, Hine immeabilis pulmo, quando 
eollapsus et non inspiranti similis, meabilis redditur, quolies 
aere inflatur. Facilius ergo per inflatum pulmonem transit 
injeclus quicunque liquor: faeilius (ransit sanguis ipse de 
corde expulsus. Hine de inciso pulmone sanguis per inspi- 
rationem celerius projieitur. Hine inspiranti homini pulsus 
eelerior: et suspirium pulsum accelerat. Hince aere in pul- 
mones impulso, in animale languido, saltus de apertlis vasis 
augelur, celeriorque fit aut vieissim tardior, uti fortius aer 
*) Elementa Physiologiae, Tom. IH, lib. VIII. Sect, IV. 8. 11. 
Edit. Lausannae 1739. pag. 245. 
