ii6 I* Eigene Abhandlungen* 



et haec multo humilior est, folia habet obovata, 

 nectaria obsolete lunata. (Journ. de bot. 2. p. 332.) 



39. BiiiOJiia axillaris. * 



Genus Bivoniae (in honorem Antonini Bivonae- 

 Bernardi, Baronis de AltaTurre, Botanici siculi ce- 

 leberrimi) baud satis stabilituin, sed tamen ab Omni- 

 bus notis omnino diversura, Acidoto et Picramniae 

 proximum , üioedae et familiae natuiali Tricoc.ca- 

 ruin. adnumerandum. 



Char. gen. Cal. 3sepalus. Cor, o. Stami- 

 na 5 discreta. Antherae didymae. 



Bivonia axillaris^ arbor ^^X. brasiliensis, ra^ 

 mis teretibus, pallidis, verruculosis. Folia alterna, 

 petiolata, oblongo - lanceolata , scrrulata , utrin- 

 que attenuata, coriacea^ supra nitida^ subtus albi- 

 da, glaberrima. Mores axillares glomerulati, pe- 

 dunculati. Involucra squamiformia concava, im- 

 bricata, biflora, cum pedicellis pilosiuscula. Sepala 

 trJa, ovata, acuta, apice denticulata, aperta. 

 Stamina (juinque, calyce breviora/ erecta. An^ 

 therae didymae. 



40. Antidesma tripHnervirnn, * 



A. folüs ovato - oblongis acutis dentatis tripliner« 

 TÜs, spicis axillaribus filif ormibus , caljcibus sub> 

 ternis. 



In Brasilia. 



Rami teretes, glabri. PetioH alterni, paten- 

 \ei, snpra canaliculaü; subpollicares. i^o/;a bipol- 



