HOORENS EN SCHULPEN. to3 
‘er een foort van Rondasje van maakt. Van binnen ziet men, hoe het gehee- 
le Schildje beftaat uit een dun fmal ftrookje Hoorn, dat, als van den Top af, 
flangswyze met de kanten is aan één gelymd of gegroeid. Veel grooter vallen 
deeze Dekzeltjes niet, of zeldzaam. 
Het langwerpige Dekzeltje van Fig. 3,is nog veel dunner dan het voorgaande, Langwer- 
byna als Postpapier. Hier door verfchilt het zeer van die der Dertigfte Plaat Bf 
in *t Eerfte Deel, hoewel het waarfchynlyk ook van dergelyke Hoorens zal iz. 3. 
afkomftig zyn. Die, naamlyk zyn, al komen zy klein voor, niettemin aan- 
merkelyk dik en ftyf,en ook zo hol niet als het tegenwoordige, dat eene glan- 
zig donker bruine Kleur heeft, en tegen ’t Licht gehouden doorfchynende is 
als een Vliesje. 
De Hooren van Fig. 4 houdik voor een Land-Slakhooren, en, dewyl de- Getopte- 
zelve zeer hoog getopt is, zo dat zy naar de Tollen gelykt, noem ik ze Gel kor: 
topte Slakhoorn. By GuALTHIierI, zo min als by D'ARGENviL LE, heb ik zig, 4e 
er de Afbeelding van gevonden, De Grond is eenigermaate Vleefchkleurig, 
Op ieder Gier heeft zy een breeden bruinen en een fmalleren blaauwen Band „ 
beiden fterk van Kleur, en de Top is bruin. De rand van de Mond - Opze- 
ning is een weinig omgeflagen. 
Onder de Afbeeldingen van Rumruius komt een Klomp Wormbuisjes Hoender 
voor, die men Moenderdarmen noemt, gelykende veel naar deeze, in Fig. 6 nne 
afgebeeld, zo dat ik die den zelfden naam geef. Want, aangezien de om- © ** 
draaijing „ krinkeling en famenvlechting van deeze Steenen Buisjes, van't Ge- 
val afhangelyk is, begrypt men ligt, dat 'er honderderley kunnen voorko- 
men. Hier is een groote Klont van dunne Buisjes, bruin geel en meeft open; 
dus veel naar Hoenderdarmen gelykende: aan welke Klomp zig een veel dik- 
kere witagtige Wormbuis, die maar ééne draay maakt, heeft vaftgehecht: zo: 
dat deeze Yiguur van beiden de geftalte voorftelt. 
Het bruine Kapje of Patelletje, van Fig. 6, zou weinig aartigheid hebben, Groew * 
indien het niet,op zynen Olyfkleurigen grond, zeer fraay getekend was mer nk 
helder groene Stipjes, die van den Top ftraalswyze naar den Rand loopen, zo Fig 6. 
danig, dat zy zig als afgebroken Lyntjes vertoonen. Het is niet zeer hoob 
getopt, en taamlyk vlak, dvch aan den Rand een weinig befchadigd. 
In de verklazring der Zevende Plaat van dit Deel is om{tandig gefproken Tovr de: 
van de Tuur de Bras Doubletten, en van de reden van derzelver benaaming. Pras 
Lier wordt de helft van, zodanig eene Doublet vertoond’, welke in fchoonheid pn: 
van Kleur en Tekening de genen, die aldaar afgebeeld zyn, ver te boven gaat. knie 
Men kan ’er uit de Figuur beft van oordeelen. Alleen moet ik nog zeggen, 
Ss 3 dar. 
