TROGON. 



47 



T. viridis, L. = T. melanoplerus, Cah. in Schomb. Reis. 



(^' Knevelvlekken, kaken en keel zwart ; overig gedeelte v. d. kop, achternek 

 en borst glanzend purperblauw : rug en kleinere vl. dekv. goudachtig blauwgroen 

 met purperblauwen weerschijn, overgaande in purperblauw of donker paarsblauw 

 aan stuit en dekv. bov. d. st. ; overige ond.d. helder oranjegeel ; dijen en vleugels 

 zwart, de slagp. met witte basis evenals de zoomen aan het basisgedeelte v. d. 

 buitenvlag der slagp. v. d. isten rang; middelste paar staarlp. bronsgroen met 

 blauwen weerschijn en zwarten endband, het tweede en derde paar hetzelfde maar 

 de binnenvlag zwart, de drie buitenste paren zwart maar het schuine endgedeelte 

 wit evenals een gedeelte v. d. buitenvlag ; snavel groenachtig of grijsachtig ; oog- 

 leden grijsachtig : pooten grijsachtig ; iris bruin. § Kop, borst, rug, stuit en 

 dekv. bov. d. st. donker grijs ; overige ond.d. oranjegeel ; dijen zwart ; vleugels 

 zwart; basis der slagp. wit; basishelft der slagp. v. d. isten rang met witte 

 zoomen aan de buitenvlag en het endgedeelte gevlekt ; vl. dekv. met min of meer 

 smalle, witte golvende lijnen ; drie buitenste paar staartp. zwart met witte tippen 

 en golvende witte vlekken aan de buitenvlag en een klein gedeelte v. d. binnen- 

 vlag ; snavel zwartachtig. Jong (^ Ongeveer als het wijfje, maar de bov. d. als bij 

 het volwassen mannetje ; middelste paar staartp. met een bronsgroenen glans ; snavel 

 zwartachtig, snavelbasis echter loodgrijs. L. 28, vl. 15, st. 15.5, tars. I.5, culm. 1.8. 

 Geogr. dist. Columbia, Ecuador, Peru,, Venezuela, Trinidad, de Guiana's, het 

 dalgebied der Amazone en O. -Brazilië. Lok. dist. Bijna overal. 



Paars-borst Trogons of Gewone Geelbuik Trogons, eng. Purple- 

 breasted Trogons, fr. Trogons a ventre jaune, behooren tot 

 onze gewone, maar tevens fraaiste vogels. En dat zoowel in 

 het binnenland als in de zwampachtige lagere streken. Hun 

 snavel is typisch, kort, breed, gekromd en aan de snijranden 

 van den bo vensnavel onregelmatig zaagvormig in gekerfd, ter- 

 wijl talrijke ruige borstelharen den snavelwortel omringen. De 

 dicht op elkander staande vederen zijn uiterst los aan de 

 opmerkelijk dunne huid bevestigd, zoo zelfs, dat bij een dooden 

 vogel, alleen door het vallen van tak tot tak, een gedeelte 

 der vederen wordt afgerukt, hoewel geprepareerde, gedroogde 

 huiden, wat stevigheid betreft, niet van die der andere vogel- 

 soorten verschillen. 



P. T. leven over het algemeen bij paren ; mannetje en wijfje 

 zitten gewoonlijk dicht naast elkander en soms voor een ge- 

 ruimen tijd roerloos, om dan eensklaps met een duidelijk 

 „wr-wrrr" op te vliegen, met den snavel een vruchtje ot 



