MOMOTUS. 



00 



nek ; knevelvlekken, vederen onder de oogen en oorvederen zwart, van achter in 

 een punt uitloopende; over de ooren eene smalle lijn van zilverachtig blauwe vederen 

 en eene andere blauwe lijn, die de zwarte kopzijden van de kaken scheidt ; zijden der 

 achterkruin, nekzijden en kaken groen, min of meer olijfgroen getint; ond.d. olijfgroen 

 met eene roodbruine tint am keel, zijden en buik ; aan de onderkeel eenige lange, 

 zwarte vederen met groenachtig blauwe randen; dekv. ond.d. vl. roodachtig geel- 

 bruin; vleugelrand groen; slagp. van onder zwartachtig, doch grijsachtig geelbruin 

 langs de randen v. d. binnenvlag; snavel zwart, basis v. d. ondersnavel iets lichter 

 van tint; pooten donker grijsachtig; iris oranjerood. Jong. Ongeveer als ad. maar 

 doülr van tint en zonder inkervingen aan de snavelsnijranden. L. 45, vl. 14.5, 

 st. r7, doch de verlengde middelste staartp. 26, tars. 2.5, culm. 4.5. Geogr. d/st. 

 Venezuela, de Guiana's tot het dalgebied der Amazone. Lok. dist. Vooral het 

 binnenland. 



^De Ultramarijnkop Motmot of Braziliaansche Motrnot, eng. 

 Ultramarine-headed Motmot or Brazilian Motmot or Houtou, 

 fr. Motmot de Brésil, behoort tot onze onmiskenbaarste vogels. 



Zijn vederkleed is groen van kleur 

 I ' met blauw aan vleugels en staart 



en eene plek van twee tinten prachtig 

 blauw aan den bovenkop, terwijl 

 negen lange, afhangende zwarte, 

 blauwgroengerande vederen den on- 

 derhals versieren. De vederen staan 

 nogal dicht op elkander, de huid is 

 Kop van .Momoi/,s moinota. middelbaar stevig. 



Be middelste staartpennen zijn 

 wel bijna een decimeter langer dan de overigen en aan de 

 uiteinden van spatules voorzien. 



Gedurende hun eersten groei zien die rectrices er echter 

 normaal uit, maar zoodra ze boven de anderen beginnen uit 

 te steken, begint ook de vogel met zijn, als eene zaag inge- 

 kerfden snavel, aan de baardjes te trekken en te knabbelen, 

 zoodat er ten laatste, ongeveer twee of drie centimeter van 

 het staartuiteinde af, een open schachtgedeelte, ook van twee 

 of drie centimeter lengte, ontstaat. Het versieren kan soms 

 geruimen tijd in beslag nemen, wijl de vogel slechts aan de 

 vederbaardjes knabbelt en die niet in hun geheel uitrukt; maar 

 bij het einde der operatie valt er aan het naakt schachtgedeelte 

 geen spoor meer van baardjes te bespeuren. Beide lange vederen 



