MOMOTUS. 



OD 



In de lagere zwampachtige intermangrove terreinen worden 

 U. M. zelden aangetroffen ; veel talrijker daarentegen komen 

 ze voor in de oerwouden en begroeide oevers van kreken, 

 rivieren enz. En dat gewoonlijk eenzaam of bij paren in donkere 

 lage boomen of dicht struikgewas, zelden in woudreuzen. 



Schuw zijn U. M. volstrekt niet, zoodat men ze tot op een 

 paar meters kan naderen. Hunne vlucht is minder zwak dan die 

 der Trogons. Hun voedsel bestaat uit vruchtjes en insecten, 

 die ze dikwijls op de wijze der Trogons bemachtigen en even- 

 zoo het onverteerbare gedeelte w^eer uitbraken. Hun vleesch 

 is min of meer even doorzichtig als dat der Jacamars. 



M. m. broedt gedurende het droge seizoen, vooral den kleinen 

 drogen tijd, in holen langs rivieroevers of verlaten holen van 

 Armadillen. Het wijfje legt 2 of 3 witte glanzende, eenigszins 

 rondachtige eieren. AL afin. 33 X -o m.M, 



Beide seksen broeden en schijnen even talrijk. De jongen 

 hebben normale staartpennen en missen de zaagvormige in- 

 kervingen aan de snavelsnijranden ; zij kunnen gemakkelijk 

 getemd worden. 



N.B. Het versieren der staartpennen schijnt niet alleen beperkt tot de Motmots; 

 ook andere vogels met lange staarten trekken en pikken menigmaal aan de baardjes 

 hunner staartvederen. Zie Phaethorins sqiialidiis en Jaccimcrops graiidis. 



Familie der ALCEDINID.^. 



IJSVOGELS. 



„Van de familie der Ijsvogels of Koningvisschers, eng. King- 

 fishers, fr. Martin-pêcheurs, bestaan er ongeveer 200 soorten, 

 verspreid over de geheele wereld. In Amerika komen voor 

 1 1 species, waarvan 6, gerekend tot één geslacht, de Guiana's 

 bewonen. Slechts één onzer soorten wordt als trekvogel 

 beschouwd. 



Onze K. hebben een middelbaar krachtigen lichaamsvorm, 

 nogal korte, dikke halzen, groote koppen, groote, lange, wig- 



