j4 caprimulgid.ï:. 



tusschen de huid en het vleesch aan den buik enz. bevindt. 



Inzonderheid op de droge ritsen der zwampen in de inter- 

 mangrove terreinen worden R. G. meermalen aangetroffen, 

 langs den grond kruipende, met hunne groote, ronde staarten 

 plat tegen den bodem aangedrukt. Opgeschrikt vliegen ze naar 

 een dikken boomtak in de nabijheid. Hun voedsel bestaat uit 

 insecten, hoewel ook kleine reptielen en zelfs muizen niet ver- 

 smaad worden. Hunne vlucht geschiedt even onhoorbaar als die 

 der andere Nachtzwaluwen, maar dikwijls vliegen R. G. ook 

 hoog in de lucht rond en evenzoo met geopenden muil. 



Ik zeg „muil", want inder- 

 daad kan er geen ander woord 

 gebruikt worden ter aandui- 

 ding van de opening, die als 

 bek bij den Reuzen-boeta 

 dienst doet. Het is inderdaad 

 om bang voor te worden ; 

 geene andere, zelfs de grootste 

 vogelsoort van Suriname, heeft 

 zoo'n bek, die met gemak een 

 sinaasappel kan bevatten en in ,. ,. ,.,. 



^ -^ is.op van .vyctioiiis gi-aiidis. 



doorsnede het lichaam van den 



vogel overtreft. De afmetingen zijn nl. : tip v. d. snavel tot 



mondhoek 7.8 c.M. ; wijdte tusschen de mondhoeken 8.5 c.M. 



R.G. leven over het algemeen bij paren en brengen den 

 dag door op den grond of op dikke takken in dichtbebladerde 

 boomen, die zij omstreeks half zes des namiddags verlaten. 

 Hun geluid klinkt als een lachend „Ha ha ha ha a a a" of 

 wel als „oe-au oe-au". 



Volgens het indiaansche volksgeloof zou op de open pleinen 

 de R. G. zijn snavel steeds naar de zon gekeerd houden. Om 

 zes uur des morgens houdt hij dus den snavel en den kop 

 horizontaal, om tien uur echter onder een hoek van 45 graden 

 naar boven gekeerd en om twaalf uur loodrecht omhoog gericht. 

 Dan zou de vogel zich omkeeren en de snavel daalt met de 

 ondergaande zon neder. 



Prof Goeldi heeft echter door proefnemingen bewezen, dat 



