TROCHILIDiE. 



99 



De uiterst lange tong der K. kan vanwege hare lengte, 

 dunheid en rekbaarheid ver uit den bek gestoken worden ; 

 het voorgedeelte is beweegbaar in eene schacht en ziet er uit 

 als twee vereenigde cylinders, die parallel naast elkander liggen, 

 maar in werking ook van elkander kunnen gescheiden worden. 

 De geheele tong en bek zijn tevens met eene kleverige zelf- 

 standigheid bedekt als bij de drie voorgaande familiën. Over 

 den kop loopen twee op draden gelijkende vleeschkleurige 

 spieren, die in verband met de tong staan en gedurende het 

 leven gespannen zijn, evenals bij de Picidse. Hierdoor is de 

 tong onzichtbaar, maar hangt na den dood ver uit den bek. 



De huid der K. behoort naar verhouding tot de allerstevigste 

 en dikste; de pooten zijn uiterst klein met drie teenen naar 

 voren en één naar achter gekeerd; verder hebben K. tien min 

 of meer gekromde slagpennen van den eersten rang, zes kortere 

 van den tweeden rang, alsmede tien staartpennen. De eerste 

 slagpennen zijn uiterst lang, maar dalen trapsgewijze af tot 

 de laatste en kortste van den tweeden rang. Tengevolge der 

 korte humeri liggen de vleugels dicht tegen het lichaam aan, 

 maar worden bewogen door sterk ontwikkelde spieren. Ook 

 inwendig verschillen K. opmerkelijk van alle andere vogels, 

 b.v. door een groot hart en lever, die het darmkanaal geheel 

 bedekt. De maag is naar verhouding met de andere Picariae 

 zeer klein. 



Noemt men Tanagras de vliegende bloemen der tropen, de 

 K. zijn ontwijfelbaar de edelgesteenten, en slechts hij, die met 

 open oog en oor de warmere deelen van Amerika bereisd 

 heeft, kan zich een denkbeeld vormen van de schitterende 

 pracht dezer nietige vogeltjes in levenden staat. Men moet 

 evenwel niet veronderstellen dat al de verschillende tinten te 

 gelijk zichtbaar zijn, integendeel vele onzer prachtigste soorten 

 zien er oppervlakkig dofgrauw uit en alleen door het houden 

 van een exemplaar van het licht af tegen een donkeren achter- 

 grond kan de schittering waargenomen worden. Van onder, 

 van boven of van terzijde bekeken tegen het licht in, zien K. er 

 in het geheel niet mooi uit, integendeel is hun gevederte dan 

 hoogst protectief. Onder het vrijen zitten de mannetjes echter 



