lOO TROCHILID^, 



in zulk eene houding vóór de wijfjes, dat deze de schitterende 

 kleuren duidelijk kunnen waarnemen, hoewel onzichtbaar voor 

 vijanden in de nabijheid. Toch zijn K. zoo klein, dat zelfs de 

 schitterendste plekken aan hun vederkleed veel overeenkomst 

 hebben met glinsterende waterdruppels. 



De bovendeden van K. bestaan uit talrijke, dicht op elkander 

 staande, min of meer glanzend metaalgroene vedertjes, terwijl 

 vooral aan den bovenkop en aan de onderdeelen de schitterende 

 kleurenpracht te zien is. Bij levende vogels doen zich die plek- 

 ken voor als ééne vlakte stralend smaragd, robijn, saphier, 

 topaas enz., maar bij geprepareerde huiden verliezen de vederen 

 wel wat van hun geschitter en liggen ook min of meer on- 

 regelmatig door elkander, waardoor de grauwe basis zichtbaar 

 wordt. De buik echter van bijna alle soorten is wit of grijsachtig 

 wit, terwijl zich achter de pooten aan elke zijde van den 

 onderbuik een min of meer ontwikkeld kwastje van poeder- 

 achtig witte pluimpjes bevindt. En zóó ragfijn zijn de baardjes 

 dier pluimpjes, dat, eenmaal vuil geworden of met bloed bevlekt, 

 het onmogelijk is ze weer schoon te krijgen. De vleugels van 

 K. varieeren niet veel en hebben doorgaans eene dof zwart- 

 achtige kleur. De staart daarentegen doet zich in alle vormen 

 voor: „lang, kort, rond, gevorkt, spatelvormig enz., terwijl 

 enkele soorten tevens gekenmerkt worden door verlengde 

 vederen aan keelzijden, oorpluimen enz. Doch bij de wijfjes 

 ontbreken deze versiersels in den regel ; ze dragen tevens een 

 veel doffer vederkleed evenals de jongen. De determinatie der 

 verschillende K. -soorten vordert dan ook veel kunde en is in 

 vele gevallen, waarin het jonge individuen met berookt grijze 

 onderdeelen geldt, ten naastenbij onmogelijk. De jongen dragen 

 het volkomen vederkleed, niet zooals Schomburgk beweert in 

 2 of 3 jaren, maar na 3 seizoenen, d. w. z. ongeveer anderhalfjaar. 



De oogen van alle K. zien er zwart uit en schitteren als 

 kralen ; de bovensnavel is donker van kleur, doch het basis- 

 gedeelte van den ondersnavel steeds lichter van tint, terwijl 

 de pooten vleeschkleurig, zwartachtig of geel zijn. 



Wat levenswijze aangaat, verschillen K. onderling niet veel, 

 zoodat de beschrijving van eene soort wel voor al de overigen 



