J02 TROCHILID^. 



in aanmerking neemt, kan het geen verwondering wekken, dat 

 zelfs de grootste roofvogel liever het hazenpad kiest dan zich 

 de oogen te laten uitpikken. 



Ook onderling vechten K. met de meeste woede, vooral de 

 kleinste soorten, en zóó heftig zijn soms deze ontmoetingen, 

 dat de beestjes meermalen dood of uitgeput op den grond 

 vallen. De strijd heeft doorgaans plaats tusschen de individuen 

 van ééne soort, b.v. eene Agyrtria valt nimmer eene Lampornis 

 aan en omgekeerd. Bijna alle K., vooral mannetjes, dragen 

 dan ook de litteekens van vorige gevechten in den vorm van 

 een beschadigd vederkleed, uitgerukte staartvederen enz. 



Deze onderHnge kamp der K. vindt zijn oorzaak in het feit 

 dat bij bijna alle K. de mannetjes opmerkelijk talrijker voor- 

 komen dan de wijfjes, hoewel beide seksen denkelijk in gelijk 

 aantal geboren worden. De strijd geldt dus vooral het bezit 

 der wijfjes, hoewel deze ook meermalen elkander verwoed 

 aanvallen, ja zelfs bij jonge vogels zonder eenige schittering in 

 hun vederkleed schijnt die vechtlustigheid aangeboren. Naar 

 men beweert, zouden K. dikwijls zelfs onder het voeden bij 

 een geopend venster, hun evenbeeld in een spiegel weerkaatst 

 ziende, er met kennelijke woede naar toe vliegen. 



K. leven bij paren, maar een in bloei zijnde boom kan 

 soms een groot aantal individuen bij elkander brengen. Hun 

 gezang, hoewel zwak, klinkt toch liefelijk, soms zelfs vloeiend ; 

 vooral onder het schoonmaken hunner vederen, hetgeen ze 

 den geheelen dag door doen, laten K. de eigenaardigste, 

 pieperigste geluiden hooren, die dikwijls veel overeenkomst 

 hebben met het gepiep van kleine vleermuizen. Beide seksen 

 zijn, wat gezang aangaat, in gelijke mate begiftigd. 



Door hunne uiterst kleine pooten kunnen K. alleen op de 

 allerdunste twijgjes zitten. Als het regent schuilen ze onder 

 een blad; ook den nacht brengen allen op gelijke wijze door, 

 en keeren eiken avond geregeld op dezelfde plaats terug. Even 

 regelmatig volgen K. onder het voeden bepaalde routes, doch 

 verwijderen zich zelden ver, en dan ook alleen bij gebrek 

 aan voedsel. 



Bij de K. bemoeien de mannetjes zich weinig met het uit- 



