PHAËTHORNIS. 



115 



P. longuemareus, Less. 



Reis. 



Trochüus L, Cab. m ScJiomb. 



Ad. Bov.d. donker bronsgroen, bovenkop donkerder; randen der stuitvederen 

 roodbruin; streep achter de oogen, kaakstrepen en onderd. roodbruin, middenbuik 

 lichter van tint; crissum wit; kinbasis zwart met roodbruine randen; staart brons- 

 achtig groen, middelste rectrices met witte tippen, overige met smalle geelachtige 

 randen ; bovensnavel zwart, basaal twee derde v. d. ondersnavel geelachtig. L. 1 1 , 

 vl. 4.3, st. 3.8, sn. 2.8. Geogr. dist. De Guiana's en Trinidad. Lok. dist. 

 Vooral de lagere streken. 



„De soorten van het ondergeslacht Pygniornis worden van 

 de typische Phacthornis onderscheiden door niet verlengde 

 tippen aan de middelste staartpennen. Toch komen er indivi- 

 duen, van wat ik voor ééne soort houd, voor, die zoowel ver- 

 lengde als niet verlengde staarttippen 

 bezitten en ben ik van meening, dat bij 

 de kleinere soorten en misschien ook de 

 grootere, het spitse staarteinde geheel 

 afhangt van het pikken en trekken der 

 vogeltjes, min of meer op de wijze der 

 Motmots. Ook het suizen der staartp., 

 gedurende de snelle vlucht, draagt veel 

 tot het afslijten bij. De opkomende staart 

 is steeds spiesvormig zonder uitgetrok- 

 ken enden aan de middelste vederen. 

 Doch weldra beginnen de baardjes weg 

 te slijten, of worden door de vogeltjes 

 afgepikt, zoodat er dikwijls niets over- 

 blijft als de naakte schacht, die er aan 

 beide vederen zoo symmetrisch uitziet, dat 

 ik stellig geloof, dat de versiering met 

 opzet geschiedt. Zie nevenstaande illus- 

 tratie). Gedurende den groei zijn de staartp. 

 tevens anders gerangschikt en de ver- 

 lengde vederen slechts weinig langer dan de overigen, zoodat 

 de staart er breeder uitziet. De kleur van het vederkleed 

 varieert ook uitermate in tint, vooral de kaaklijnen, strepen 

 achter de oogen, zwartgevlekte of bruine keel en geelachtig 



Staart van PJiaëthornis 

 longuemareus. 



