ATTILA. l6l 



bij de drie voorgaande genera, terwijl ook de borstelharen bij 

 den snavelwortel sterk ontwikkeld zijn. Door verschillende 

 natuurkundigen worden de B, T, K. dan ook zoowel onder de 

 Tyrannidcr als onder de FormicariidcE en Cotingidcs gerangschikt. 

 Wat snavels aangaat, behooren B. T, K. zoowat tusschen de 

 twee eerstgenoemde familiën, terwijl de tarsi meer gelijken op 



die der Kotinga's, doch het veder- 

 kleed veel overeenkomt met dat 

 van sommige Mierensperwers, 

 zooals b.v, het wijfje van TJiam- 

 iiophïlus doliatus. 



„In de kolonie staan de B. T. K. 

 bekend als Kofleur. Het talrijkst 

 I M. 7 „ r.^1 i.,i.. treft men ze aan, doorgaans bii 



Kop van AttLUi tiia»i>iop/iitotaes. ' o J 



paren in het dichte struikgewas 

 of op de boomen der droge ritsen tusschen de zwampen of 

 soms ook wel op den grond. Hun alarmkreet „kerre kerre" 

 klinkt luid en onaangenaam, maar wordt gevolgd door een 

 zachter fluitend kee-fleur of ko-fleur. 



A, t. broedt vooral gedurende het kleine droge seizoen. 

 Het nest van grootendeels zwartachtige worteltjes wordt in 

 verlaten spechtenholen, tusschen de kronen van palmen of 

 onder de bladeren van orchideeën of ook wel in houtluizen- 

 nesten gebouwd. Het wijfje legt 2 of 3 min of meer glanzende, 

 rondachtige of ovale, roseachtig gele of zalmkleurige eieren, 

 gevlekt, dikwijls in den vorm van een krans om het stompe 

 end, met nogal groote roodbruine en lilagrijze vlekken en 

 stippen. M. af ju. 25 X 21 m.M. 



De exemplaren varieeren nogal, maar gelijken veel op eieren 

 der gewone Koningvogels, Tyrannus. De schalen zijn even- 

 wel fijner van korrel en bezitten tevens meer glans. Beide 

 seksen broeden en komen in gelijk aantal voor. 



A. uropygialis, Cab. = Dasycephala u., Cab. in Schomb. 

 Reis. 



(-ƒ Bov.d. donker grijsbruin ; stuit helder geel ; vleugels zwartachtig met bruin- 

 achtige randen en licht roodbruine tippen aan de vl. dekv. ; staartp. grijsbruin, het 



I I 



