l66 COTINGID^. 



in het overgangsvederkleed, dat eerst na meer dan twee sei- 

 zoenen volkomen wordt. 



In de kolonie schijnt de R. onbekend en ook onder de 

 Indianen zijn er slechts enkele, die hem kennen als Kaba- 

 naroe of wel Kawanaro. Langs de kust en in de oerwouden 

 komt hij niet voor, maar zeer talrijk daarentegen in het berg- 

 land. En dat doorgaans in troepen, zelden bij paren. 



Het voedsel van den R. bestaat grootendeels uit vruchten. 

 Zijn geluid klinkt ongeveer als „kwek kwaak" of wel volgens 

 Schomburgk als het miauwen eener kat. 



Het dansen der Kabanaroe's is welbekend bij de Indianen 

 in Demerara, hoewel onze Indianen er niets van af schijnen 

 te weten. Gedurende het broedseizoen vereenigen de R. zich 

 nl. teneinde een stuk grond geheel van onkruid, steentjes enz. 

 te zuiveren. Dan beginnen de mannetjes met opgerichte vede- 

 ren en staande kuiven heen en weder te springen, terwijl de 

 in veel geringer aantal aanwezige wijfjes bewonderend toe- 

 kijken. De reden van dit dansen is denkelijk, dat het wijfje 

 den besten danser uitkiest, maar natuurlijk moet dit slechts 

 als eene veronderstelling beschouwd worden. 



R. c. broedt vooral tegen den kleinen drogen tijd. Het nest 

 wordt vervaardigd uit palm vezels enz., die met eene lijmachtige 

 zelfstandigheid tegen elkander en op de naakte rots zijn vast- 

 gehecht. Soms treft men verschillende nesten op een plaats 

 aan en de vogels keeren er ook elk jaar geregeld terug. Het 

 wijfje legt 2 licht roomkleurige, bijna glanslooze eieren, die 

 om het stompe end der schaal van nogal groote, roodbruine, 

 geelbruine en lilagrijze vlekken voorzien zijn. M. a/m. 45 X 

 33 m.M. 



Alleen het wijfje broedt. Volgens sommige natuurkundigen 

 zijn R. tevens nachtvogels, die zich bij dag schuilhouden in 

 rotsspleten enz., hetgeen evenwel onjuist is. 



Gedurende het groote droge seizoen verlaten de R. het dan 

 geheel uitgedroogde bergland en naderen den voet der bergen, 

 om bij het invallen der regens terug te keeren. Ten allen tijde 

 wordt er door de Indianen veel jacht op hen gemaakt om 

 hun welsmakend vleesch, dat evenwel eene hoogst merk- 



