CHASMORHYNCHUS. 



179 



terreinen aangetroffen. Maar vooral gedurende het groote droge 

 seizoen neemt hun aantal sterk toe en zijn ze dan bij troepjes 

 tot in de omstreken van Paramaribo te vinden, om zich bij 

 het invallen der regens weer in de diepte der wouden terug 

 te trekken. 



Het voedsel van den K. K. bestaat uit vruchten en bessen. 

 Zijn geluid zou klinken als een luid „woe woe", maar wordt 

 slechts zelden gehoord. De mannetjes schijnen iets talrijker 

 dan de wijfjes. 



Op Blauwduiven wordt gedurende het droge seizoen veel 

 jacht gemaakt; hun vleesch geldt inderdaad als lekkernij. 

 Een jager vertelde mij, eenige jaren geleden (denkelijk de felle 

 droogte in 1897), gedurende de maand October in één namid- 

 dag tachtig K. K. te hebben geschoten, hetgeen nogal eigen- 

 aardig is, in aanmerking genomen, dat deze vogels op andere 

 plaatsen tot de zeldzaamste der geheeleKotinga-familie behooren. 



CHASMORHYNCHUS, TBMM. 



C. niveus, Bodd. = Cotinga blanc de Cayenne, Dauh. = 

 C. caruiiculatiis, Cab. in Schonib. Reis. 



(^ Sneeuwwit ; voorkop met eene in rust 4 c.M. lange, dunne, met witte poeder- 

 achtige vedertjes bezette zwarte lel, die aan eene zijde v. d. kop afhangt; snavel 

 en pooten zwart; iris zwart; naakt vel voor de oogen zwart. O Bov.d, groen; 

 ond.d. geelachtig en groen gevlekt enz. ; dekv. ond. d. st. geelachtig. L. 26.5, 

 vl. 16.5, st. 10. Geogr. dist. De Guiana's. Lok. dist. De oerwouden. 



„De Campenero, Klokvogel of Witte Kotinga, eng. Bell- 

 bird, fr. Cotinga blanc, heeft een veel platter snavel dan de 

 Kaalhals Kotinga. De pooten zijn tevens nog zwakker. Het 

 vederkleed is wit als sneeuw, zelfs de schachten en wortels 

 der vederen zijn wit. Aan den bovenkop hangt eene gitzwarte 

 lel, bedekt met ronde, poederachtige, sneeuwwitte pluimpjes. 

 Snavel en pooten zijn gitzwart, evenals de oogen. De wijfjes 

 daarentegen zien er groen en geelachtig uit, evenals de jonge 

 mannetjes. Merkwaardig zijn tevens jonge mannetjes in het 



