MANAKINS. 



183 



keel is geheel naakt en bedekt met een aantal kleine lellen. 

 Evenals bij de voorgaande species zijn de wijfjes en jonge 

 mannetjes groenachtig en geelachtig enz. van kleur. 



„De B. C. behoort tot onze allerzeldzaamste soorten en komt 

 alleen voor diep in het binnenland. Over zijne levenswijze is 

 mij niets bekend. 



N.B. Behalve de twee voornoemde soorten bestaan er nog twee anderen nl. C. tricarun- 

 cidatus van Costa Rica en Veragua en C mtdicollis van Z. O. Brazilië. De eerste is 

 gedeeltelijk bruin en wit met drie lange naakte lellen aan den kop, een aan den voorkop 

 en een onder elk der oogen, terwijl de soort uit Brazilië er geheel wit uitziet met 

 onbevederde kopzijden en keel. 



Familie der PIPRID.^. 



MANAKINS. 



„De 70 bekende soorten Manakins of Manikins, eng. Ma- 

 nakins of Manikins, fr. Manakins, worden uitsluitend aange- 

 troffen in de tropische wouden van af Centr. Amerika tot 

 Paraguay en La Plata. In de Guiana's komen voor 26 soorten, 

 gerangschikt onder 13 genera en 2 subfamiliën. 



„De P. zijn nogal kleine vogels (de grootste soort niet 

 grooter dan een gewone Elainea pagana) met korte lichamen 

 en korte halzen, terwijl de typische species worden geken- 

 merkt door korte staarten, alsmede min of meer sterk ontwik- 

 kelde flank vederen. De snavel is altijd korter dan de kop en 

 komt evenals de tarsi veel overeen met die der Tyrannidcr, 

 doch de voorteenen zijn opmerkelijk aan elkander verbonden, 

 inderdaad veel opmerkelijker dan bij de CotingidcB, hoewel de 

 M. nog kort geleden als eene subfamilie beschouwd werden. 

 Bij vele soorten doet zich het vederkleed der mannetjes zeer 

 fraai gekleurd voor in tegenstelling met de groenachtige wijfjes 

 en jongen, hoewel er ook soorten bestaan, waarbij beide seksen 

 een min of meer groen of bruin vederkleed dragen. 



„De meeste onzer P. zijn nogal zeldzame vogeltjes, die bijna 

 uitsluitend in het binnenland voorkomen. Slechts enkele naderen 



