HETEROCERCUS. log 



HETBROOBRCUS, SCL. 

 H. flavivertex, Pelz. 



c/' Bov.d. olijfgroen; kruinvlek geel; oorvederen zwartachtig; vleugels en staartp. 

 donker aschgrijs met smalle olijfgroene randen; keel wit; abdomen kastanjebruin, 

 middenbuik en dekv. ond. d. st. lichter van tint; dekv. ond. d. vl. en flanken 

 grijs; snavel zwartachtig; pooten donker grijs. $ Bov.d. oJijfgroen, ond.d. lichter 

 van tint; keel grijs; middenbuik min of meer okergeel. L. 14, vl. 8.8, st. 5. 

 Gcogr. dist. De Boven-Amazone tot Cayenne en Venezuela. Lok. dist. Het binnenland. 



„In tegenstelling met de voorgaande soorten bezitten de 

 Witkeel Ïiran-Manakins, eng. White-throated Manakins, fr. 

 Manakins verts a gorge blanche opmerkelijk ronde staarten. Aan 

 den snavel wortel ontbreken tevens de borstelharen. Overigens 

 komt de snavel overeen met dien der Tiranvogels. De teenen 

 zijn echter typisch aan elkander verbonden. 



De W. T. M. wordt niet in de lagere streken, doch alleen 

 in het hooge binnenland aangetroffen. 



Familie der OXYRHAMPHID^. 



SPITSSNAVELTJES. 



„Slechts een der 3 bekende Spitssnaveltjes, eng. Sharp-bills 

 wordt in de Guiana's inheemsch aangetroffen. De twee overige 

 komen voor in Brazilië, Ecuador enz. 



S. vormen den overgang van de Tyrannidcs tot de Pipridce. 

 De tarsus komt overeen met dien der Tiranvogels ; de teenen 

 zijn bijna niet aan elkander verbonden. De snavel ziet er 

 recht en scherp uit, terwijl de voorkop en eene plek voor de 

 oogen van talrijke korte borstehge vedertjes voorzien zijn. 

 Beide seksen gelijken elkander in kleur. 



