22b TYRANNID^. 



roomkleurig, keel lichter van tint; dekv. ond- d. vl. lichtgeel; snavel donkerbruin; 

 pooten bruin. L. 9.5, vl. 5, st. 4.5. Geogr. dist. Veragua en Panama, zuidwaarts 

 tot Z. O. Brazilië. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Bij onze Grijsgroene Baardlooze Tirannen, eng. Grayish 

 Green Tyrants zijn de bovendeelen opmerkelijk grijsachtig 

 van tint en de onderdeden grijsachtig wit, bijna zonder gele 

 tint. Zij staan dus zoowat tusschen de typische O. pttsillum 

 en de typische O. imberbe, maar de vleugelbanden zijn steeds 

 witachtig en slechts bij jonge individuen roestbruin of rood- 

 bruin getint. Deze kenmerken kunnen dienen ter afscheiding 

 van de soort of liever subsoort, O. p. cincrasceiis. 



„De G. B. T, behoort tot onze gewoonste Pipiosoorten in 

 de lagere streken, maar komt slechts bij uitzondering in de 

 stad Paramaribo voor. Zijn geluid klinkt ongeveer als kin-kin-kin. 

 O. p. broedt terzelfder tijd als Alyiopatis sefni/usca. Ook 

 de nestjes en eieren komen geheel overeen. AI. afm. 

 18 X 14 m-M. 



Ik heb sedert jaren eene speciale studie gemaakt van de 

 Popios der kolonie en toch moet ik bekennen even ver te 

 zijn, als toen ik begon. Ook de beste experts in de grootste 

 musea schijnen evenmin het verschil te kunnen verklaren. 

 Men behoeft slechts een aantal huiden naar drie verschillende 

 musea te zenden, om verbaasd te staan over het aantal 

 verschillende namen aan eene en dezelfde soort gegeven. Een 

 typische Ornitliion is duidelijk van een Tyranniscus of een 

 Serpophaga of Alyiopatis te onderscheiden. Maar wat be- 

 teekenen dan de individuen met tusschen-snavels of vederkleed. 

 Zou er misschien „interbreeding" plaats vinden en, wat wij voor 

 soorten houden, niets meer zijn dan bastaarden, of zouden, 

 volgens de theorie van Prof. de Vries, enkele der kleinere 

 Elaineinae in de z.g. mutatieperiode verkeeren, d. w. z. de 

 sporadische afscheiding van eene soort in subsoorten of varië- 

 teiten ? Naar mijne meening is dit laatste echter onaannemelijk, 

 want onder vogels belet „interbreeding" alle individueele of 

 subspecifieke verandering in eene lokaliteit ; de soort verandert, 

 niet het individu, ook niet een gedeelte van het aantal 

 individuen. 



