ELAINEA. 233 



BLAINEA, SUNDEV. 

 E. pagana, Licht = id., Cab. in ScJiomb. Reis. 



Ad. Bov.d. grijsachtig olijfgroen; kop en kuif donkerder ; kruinvlek wit; vleugels 

 en staarlp. bruinachtig zwart ; tippen der vl. dekv. wit, twee banden vormende ; 

 randen der bovenslagp. wit ; overige vleugelvederen en staartjes met smalle, 

 •olijf kleurige zoomen ; keel en borst grijsachtig wit ; middenbuik geel ; flanken min 

 of meer grijsachtig ; dekv. ond. d. vl. geelachtig wit ; snavel donker bruin, basis 

 V. d. ondersnavel lichter van kleur; pooten zwartachtig. L. 15, vl. 8.3, st. 7.5. 

 Geogr. dist. Van af Mexico tot Brazilië, Lok. dist. Bijna overal. 



Ieder inwoner van Suriname, zoowel in Paramaribo, de 

 lagere intermangrove terreinen of in het hooge binnenland, 

 heeft zeker bij het krieken van den dag, als de oosterkim 

 slechts eene licht roodachtige tint vertoont, een geluid gehoord, 

 dat door onze bevolking vertaald wordt als „loewie-koerantem 

 {koerantem = morgenschemering). Dit geluid nu wordt ver- 

 ondersteld afkomstig te zijn van een geheimzinnigen vogel, 

 die alleen bij het aanbreken van den dag, eenig teeken van 

 leven geeft. Natuurlijk is deze veronderstelling ongerijmd, 

 integendeel beteekent het geluid, dat ongeveer klinkt als een 

 aangenaam, fluitend „kie-lie-je-, koe le-tim, het „lie" eenigszins 

 langgerekt, den morgengroet, waarmede de Tjietjarie, eng. 

 ]\Iuff-bird, een onzer gewoonste vogels, de opgaande zon be- 

 groet. En dat meermalen meer dan vijfhonderd keeren herhaald 

 voor de opkomst der zon. Bij dag klinkt het geluid van den 

 T. als een langgerekt „kelie" ; het je-ke-le-tim wordt slechts 

 heel zelden gehoord en dan nog alleen bij heel donker weder. 

 AVanneer echter twee vogels elkander bij dag ontmoeten, dan 

 begroet de een den ander met flappende vleugels, vergezeld 

 van een duidelijk, helder „gloria, gloria". Hun voedsel bestaat 

 zoowel uit de vruchtjes der Loranthaccce enz., als uit insectjes. 

 Zachte, groote tuin vruchten of pepers, eten ze slechts bij uit- 

 zondering. 



De naam „Tjietjarie" doelt op de kuif van den vogel, hoe- 

 wel deze naam ook aan de kronkelingen eener slapende of 

 rustende slang gegeven wordt. Bij de Arowakken staat de T. 

 bekend als Oeliekalo, bij de Caraïben als Kulitan, of ]\Iatjekelie. 



