HYLEXETASTES. 289 



ook niet tot de allerzeldzaamste species behooren. Overigens 

 verschilt hunne levenswijze niet van Dcndrornis guttatoides. 

 D. t. broedt vooral gedurende het kleine, droge seizoen in 

 holle boomen of verlaten spechtenholen. Het wijfje legt 2 of 3 

 ovale of breed ovale, eenigszins glanzende, witte eieren. M. a/m. 

 28.5 X 22 m.M. 



N.B. Aan de boven-Amazone zou er nog eene tweede soort, D. deviUii, voorkomen, 

 gekenmerkt door kleinere keelvlekken en geen dwarsstrepen aan den buik. Ik moet echter 

 bekennen in Suriname individuen van T. B. te hebben gezien zonder dwarsstrepen aan 

 den buik. Ook de keelvlekken zijn niet altijd even groot of klein. In den Cat. of Birds 

 in Br. Mus. worden door Sclater slechts aangegeven één ,,ad. skin" van D. tetnniincki 

 en drie ,,ad. skins", alle wij^es, van D. devillü. 



Het bovenstaande in aanmerking genomen, geloof ik, dat het verschil tusschen beide 

 soorten meer op lokaliteit, dan op werkelijk verschil in kleur of snavel gebaseerd is. 



HYLEXETASTES, SCL. 

 H. perroti, Lafr. 



Ad. Bruin ; vleugels en staart roestrood ; ond.d. lichter van tint ; keel witachtig ; 

 snavel roodachtig of bruinachtig. L. 27, vl. 13.5, st. 11.5. Geogr. dist. Cayenne 

 en Suriname. Lok. dist. Woudrijke streken. 



„De Diksnavel Boomklimmer, eng. Thick-billed Woodhewer, 

 wordt, evenals de voorgaande soort, onderscheiden door een 

 dikken, krachtigen snavel. De snavelbasis is echter nog dikker, 

 maar de tip minder gehoekt. Tevens ziet de snavel er naar 

 verhouding langer uit, doch volstrekt niet zoo verlengd, slank 

 en gekromd als bij het volgend geslacht. 



„De D. B. behoort in de lagere streken tot de zeldzame 

 soorten, maar verschilt overigens in levenswijze niet van den 

 Gevlekten BoomkHmmer. Over zijne voortteling is mij niets 

 bekend. 



19 



