298 



formicariid.ï:. 



van af krachtig en sperwerachtig tot zwak en slank, bijna 

 zonder endhoek. Bij sommige soorten zijn de pooten zeer lang, 

 doch de staart daarentegen kort, terwijl bij anderen weer min 

 of meer het omgekeerde het geval is. Op enkele uitzonderingen 

 na, ontbreken borstelharen om den snavelwortel. Het vel is 

 over het algemeen dun en teer. De vleugels zijn doorgaans 



Snavels. 



I. Thatniinphilits major; 2. Thamnophiliis cirrhatiis ; 3. Dysifliamnus ardesiaciis ■ 



4. Myj-moiheritla pygmaea ; 5. Myrniotherula cinereiventris ; 6. Myrmotheriila sitri- 



namensis ; 7. Thamnoinanes glaricïs ; 8. Formicivora grisea ; 9. Hepocneinis 



cantato7- ; 10. Formicariiis cohna : i:. Myrvicciza cinnamontca ; 



12. Gymiiüpithys rnjigtila. 



zwak, rond en kort, zoodat M. zelden of nooit groote afstanden 

 afleggen. De tarsus is volgens Sclater „taxaspidean". 



M. leven doorgaans eenzaam, bij paren of kleine troepen 

 van zelden meer dan een half dozijn individuen. Sommige 

 soorten leven uitsluitend in boomen of dicht struikgewas, maar 



