334 FORMICARIID^. 



„Ook de Zwartbuik Mieren vogel, eng. Black-bellied Ant- 

 bird, fr. Fourmilier a ventre noir, onderscheidt zich door een 

 onbevederden oogomtrek, doch is overigens verwant aan de 

 Formicarii. De tarsi zijn echter bijna glad, de staartpennen 

 naar verhouding langer, terwijl de ronde neusgaten zich meer 

 voor aan den bovensnavel bevinden. 



De Z. M. moeten tot onze zeldzame species gerekend worden, 

 die zelden of nooit de lagere kuststreken naderen. 



PORMICARIUS, BODD. 



F. colma, Gm. = Lc Tctcma de Cayenne, Daub. = Myr- 

 mothera c, Cab. in ScJiomb. Reis. 



Ad. Bov.d. olijfbruin; geheele bovenkop en voorkop kastanjebruin; staart zwart- 

 achtig; lora, kopzijden en ond.d. tot middenborst zwart, overgaande in bruin aan 

 flanken, onderbuik en dekv. ond. d. st. ; dekv. ond. d. vl. zwartachtig ; een licht 

 bruinachtig gele basisband onder aan de slagp.; snavel zwartachtig; pooten bruin- 

 achtig; iris bruin. yö«_^. Lora en keel wit gevlekt; overigens als ad. L. 16.5, vl. 8.8, 

 st. 5. Geogr. dist. Z. O. Brazilië tot Eng. Guiana. Lok. dist. Het binnenland. 



„Evenals de volgende 3 species, bezit de Bruinkop Mieren- 

 vogel, eng. Chesnut-headed Ant-bird, fr. Têtema a tête brune, 

 korte, compacte vedertjes voor de neusgaten. De oogomtrek 

 is slechts van achteren onbevederd, terwijl de scutellen aan 

 de tarsi nogal duidelijk te zien zijn. De langwerpige neus- 

 gaten bevinden zich dichter bij den snavelwortel dan bij het 

 voorgaande geslacht. Ook de staart is korter en minder afge- 

 rond, terwijl het vederkleed uit kortere, compactere vederen 

 bestaat dan bij de meeste andere Mierenvogels. 



De B. M. wordt nogal dikwijls in het struikgewas of op 

 den grond in onze binnenlanden aangetroffen, maar nadert 

 zelden de kuststreken. Bij de Warrau's staat hij bekend als 

 Hebakatinerarub (Schomb.). 



