340 



CONOPOPHAGID^. 



Wat levenswijze aangaat komen de M. veel overeen met 



Mierenvogels. Hun voedsel, 

 ' '. vooral mieren en andere in- 



I secten, vergaren ze grooten- 

 deels op den grond. Geen 

 I onzer beide soorten wordt in 

 de intermangrove terreinen 

 aangetroffen, en ook in het 

 binnenland schijnen ze nogal 

 ' zeldzaam. Over hunne voort- 

 Kop van Cünopophaga aurïta. teling is mij niets bekend. 



Maar Oates beschrijft de eie- 

 ren van C. lincata uit Brazilië als nog al rondachtig, roomgeel, 

 hier en daar met bruinachtig rosé vlekken besmeerd. 



Genera. 



A. Snavel breeder; staart korter; tarsi dikker; achterklauw dikker en meer 

 gekromd. . . . 



. . . CONOPOPHAGA, VIEILL. 



B. Snavel langer, meer zijdelings samengedrukt ; staart langer; tarsi dunner; 

 achterklauw dunner en minder gekromd. . . . 



CORYTHOPIS, SUND. 



Species. 

 CONOPOPHAGA, VIEILL. 



C. aurita, Gm. 



Cayenne, Daub. 



FoiLTniillier a oreilles blancJies de 



(^ Bov.d. bruin; kop donker kastanjebruin; lora en kopzijden zwart met eene 

 lange witte streep achter de oogen; bovenrugvederen min of meer zwartachtig gerand; 

 vleugels en staart als rug; keel zwart; borstband kastanjebruin; overige ond.d. 

 grijsbruin; middenbuik witachtig; snavel zwartachtig; pooten bruinachtig. L. lo, vl. 6.5, 

 st. 3, tars. 3. Geogr. dist. De Guiana's en Ecuador. Lok. d/si. Het binnenland. 



„De Breedsnavel Muskietenvangers, eng. Broad-billed Mos- 



