STURNELLA. 3^3 



Subfam. der STURNELLIN^. 



species. 



STURNELLA, VIEILL. 



S. magna, L. = S. ludovüïana, Cab. in Schomb. Reis. = 

 S. meridioiialis, Sri. 



(^ Bov.d. bruin met zwarte en geelachtige strepen of vlekken; bovenkop zwart- 

 achtig met eene geelachtige middellijn en geelachtige wenkbrauwlijnen ; lijn voor de 

 oogen en vleugelbuiging geel ; ond.d. helder geel met een zwarten sikkel of band 

 aan de borst ; flanken en crissum geelachtig met zwarte strepen ; dekv. ond. d. vl. 

 wit; snavel bruin; pooten bruin. 5 Ongeveer hetzelfde, maar kleiner en doffer 

 van tint. L. 22.5, vl. 11.3, st. 7.5. Geogr. dist. Graslanden, van af Canada tot 

 Columbia en Guiana, alsmede Cuba. Lok. dist. Droge savannes. 



„De Am. Veldleeuwerik, eng. Meadovv-lark, fr. Sturnelle, 

 heeft een langen, rechten snavel, dikke, groote pooten en teenen. 

 De staartpennen zijn kort, maar de bovenslagpennen daaren- 

 tegen verlengd. Onze Am. V. behooren tot de subsoort S. m. 

 meridionalis, gekenmerkt door een smallen, zwarten borstband, 

 alsmede kortere (10 c.M.) vleugels dan S. vi. typica van 

 N. -Amerika. Hun vederkleed komt zeer veel overeen met dat 

 der eigenlijke euro- 

 peesche Leeuweriken. 



Am. V. worden niet 

 langs de kust of in de 

 intermangrove terrei- 

 nen aangetroffen, maar 

 wel op de droge sa- 

 vannes van het binnen- 

 land. Men ziet ze zelden 

 in het struikgewas of 

 op boomen, doch doorgaans op den grond. De zang van 

 het mannetje klinkt melancholiek en fluitend ; daarbij geraakt 

 hij, evenals het Scharlakenborstje en de europeesche Leeuwerik, 

 zóó in extase, dat hij wel acht of tien meters de lucht instijgt, 

 om dan weer even snel tusschen het gras neder te dalen, 



Kop van Stufisrlla magita. 



