VINKEN. 



383 



Buidelspreeuwen ; hij is minder fluitend of samengesteld uit 

 eene nabootsing van andere vogelgeluiden, maar bestaat uit 

 eene reeks waternoten van hetzelfde gehalte als wij bij den 

 gewonen kanarie, Serimes canaria, bewonderen. In den regel 

 zingt alleen het mannetje. Hij geraakt daardoor meermalen 

 verhit en in extase, hetgeen naar mijne meening de reden 

 is, waarom de vinksoorten over de geheele wereld tegelijk 

 zoo talrijk zijn en in eigenschappen enz. zoo ineenvloeien. 



Wat voortteling aangaat, verschillen onze V. onderling niet 

 veel van die der Oude Wereld. De meeste bouwen opene, 

 komvormige nesten in boompjes en struiken of op den grond. 

 Sommige soorten leven in bigamie, andere strikt bij paren. 

 De eieren zijn gevlekt of ongevlekt. Bij onze species broedt 

 alleen het wijfje, uitgezonderd exemplaren, die in vederkleed 

 bijna met de mannetjes overeenkomen, die tevens schuwer 

 zijn en daardoor minder talrijk schijnen. 



V. komen zoowel voor in het binnenland als in de lagere 

 intermangrove terreinen, waar de vluchten soms zeer groot 

 kunnen zijn, vooral in opene velden, weiden of rijstgronden. 

 Alle staan bekend als Aleisie-fowroe, d. w. z. Rijstvogels, 

 omdat vele hun bestaan uit onze rijstvelden trekken. In 

 Demerara heeten ze eveneens Rice-birds, doch bij onze Indianen 

 Kalawse, of de kleinere soorten ook wel Sierewoe. Met den 

 naam „vink" worden in Suriname alleen sommige fraai 

 gekleurde soorten Suikervogels en Tanagers bestempeld, die 

 onder het vliegen, een geluid als „piet-piet" of „pieng-pieng" 

 voortbrengen. 



De jongen dragen het volkomene vederkleed binnen een of 

 twee jaren. 



Subfamilii'n. 



A. Neusholten van achter verlengd tot voorbij de voorlijn der oogholten ; snavel 

 krachtiger en meer gezwollen ; achtergedeelte v. d. onderkaak sterk ont- 

 wikkeld. . . . 



. . . . COCCOTHRAUSTIN^. 



B. Neusholten van achter niet verlengd tot voorbij de voorlijn der oogholten ; 

 snavel minder krachtig en gezwollen; achtergedeelte v. d. onderhaak minder 

 ontwikkeld. 



