402 



FRINGILLID^. 



vl.dekv. olijfgeel; midden- en grootere vl.dekv., duimpje en dekv. der eerste donker- 

 bruin met witachtig bruine randen ; slagp. donkerbruin met witaclitig bruine randen 

 en olijfgeel nabij de basis; staartp. donkerbruin met witachtig bruine randen; 

 bovenkop en achternek licht olijfgeel met eene grijze tint en zwartachtig bruine 

 strepen; lora en vederen om de oogen lichtgeel met eene goudgele streep; oor- 

 vederen bruin met eene olijfgele tint; kaken, keel en overige ond.d. helder geel; 

 borst, hals en zijden min of meer grijsachtig getint; snavel bruinachtig, ondersnavel 

 grauw; pooten bruinachtig; iris bruin. 9 Bov.d. bruiner dan bij het mannetje; rug 

 met minder geel; onderrug en stuit groenachlig met eene grijze tint; vl.dekv. en 

 slagp. bruinachtig; ond.d. lichter van tint. L. 13, vl. 7.5, st. 5.3, culm. i, tars. 1.5. 

 Geogr. dist. Z. Brazilië, Argentioie, Bolivia, Chili, Peru, Ecuador, Columbia, Venezuela 

 en de Guiana's tot Guatemala. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



Van den Geelbuik Graskanarie, eng. Yellow-bellied Grass- 

 canary bestaan drie subsoorten, waarvan twee in de Guiana's 

 zouden voorkomen. De eerste S. a. minor, door Schomburgk 

 beschreven als S. minor, komt overeen met de bovengaande 

 beschrijving, maar is kleiner, en heeft tevens helderder gele 

 onderdeden. De vleugellengte bedraagt 6.3 c.M.. S. a. liitei- 

 ventris daarentegen wordt gekenmerkt door eene witte vlek 

 aan de uiterste staartpennen, alsmede ongeveer 7 c.M. lange 

 vleugels. 



G. G. zijn even ongewoon als de voorgaande species, van 

 wie ze in levenswijze niet verschillen. De 2 of 3 eieren worden 

 beschreven als wit met een krans van roestbruine vlekjes om 

 het stompe end der schaal. A/m. 18 X i3 m.M. (Nehrkorn). 



Subfam. der EMBERIZIN^. 



GORSACHTIGEN. 



„De Gorsachtige Vinken onderscheiden zich van de twee 

 voorgaande onderfamiHën door eene opening tusschen den 

 geslotene onder- en bovensnavel. De afscheiding in genera is 

 uiterst raoeielijk, in vele gevallen zelfs onmogelijk, zoozeer 

 vloeien de eigenschappen der verschillende soorten ineen. 

 Inderdaad, als men het wel beschouwt, bestaat er van de 

 Vinken maar één enkel geslacht, Fringilla, met species zoowel 



