466 TANAGRID^. 



kort evenals de klauwen. De staart ziet er eenigszins rond uit. 

 Beide seksen dragen hetzelfde 

 grijze vederkleed, met zwarte kop- 

 zijden en keel. De jongen in het 

 grijsachtig groen gevederte wer- 

 den vroeger Tanagra olivina ge- 

 noemd. ' 



Z. G. ï. komen zelden in de 

 lagere intermangrove terreinen 

 voor. In het binnenland leven ze Kop van Schütochiaviys atm. 

 eenzaam of bij paren. Hun voedsel 



bestaat uit vruchtjes en insecten. Hun zang klinkt eenvoudig. 

 Bij de Indianen staan ze eveneens bekend als Sakwie. 



PITYLUS, CUV. 



P. grossus, L. = id., Cab. in Scliouib. Reis, = Grosbc 

 bleu cf Amérique, Daub. 



^ Blauwgrijs ; vleugels en staart zwart met blauwgrijze randen ; keel wit ; 

 knevelvlekken, kopzijden en een keelband zwart ; dekv. ond. d. vl. wit ; snavel 

 rood; pooten zwartacbtig. *^ Ongeveer hetzelfde, doch doffer van tint, grijs in 

 plaats van zwart aan de kopzijden enz.; ond.d. bruinachtig grijs. L. 19, vl. 10, st. 9. 

 Geogr. dist. De Guiana's en de beneden-Amazone. Lok. dist. Bijna overal. 



„De Roodsnavel Vink-Tanager, eng. Red-billed Finch-like 

 Tanager, fr. Tangara bleu a beo rouge, onderscheidt zich door 

 een blauwgrijs vederkleed met vi^itte keel. Evenals bij de 

 volgende twee soorten is de snavel even dik en gezwollen als 

 bij de typische Coccothraustince , bv. de Twatwa, doch de tand 

 aan den bovensnavel ontbreekt niet geheel, terwijl ook de 

 endkerf en endhoek nogal duidelijk zijn. 



R. V. T. komen zoowel in het binnenland als in de lagere 

 intermangrove terreinen voor, maar altijd eenzaam of bij paren. 

 Hun voedsel zou uit zaden en vruchten bestaan. Gewoonlijk 

 ziet men ze in boomen, zelden of nooit op den grond. Hun 

 zang zou overeenkomen met dat der Vinken, hoewel veel 



