DENDROICA. 483 



plantingsdeelen der door mij in Mei, Juni en Juli onderzochte 

 Kopervogels volstrekt geen „broeding" aanduiden. M. Lloyd 

 maakt echter melding omtrent het broeden der G. H. op het 

 eiland Anguilla. ^) 



De Kopervogels verlaten het noorden omstreeks half vSep- 

 tember om tegen begin Mei terug te keeren. Hun datum van 

 aankomst in Paramaribo, zoover ik heb kunnen nagaan gedu- 

 rende verscheidene jaren, is als volgt: 10, 6, 7, 17, 16 en 3 

 September. Op die datums kon men ze overal waarnemen, 

 vooral in de hoogere vruchtboomen, van tak tot tak springende. 

 Dan verminderde hun getal langzamerhand om tegen Februari 

 weer toe te nemen. 



Het geluid van den G. H. klinkt ongeveer als een zacht 

 „tjiek-tjiek" ; de zang daarentegen als een fluitend „wie- 

 chie-chie-ter-wie", maar wordt in Suriname zelden gehoord. 

 Ook zijn de Kopervogels hier uiterst schuw, hetgeen in 

 N.-Amerika niet het geval is. Hun voedsel bestaat uit insectjes. 



D. a. broedt in N.-Amerika gedurende Mei en Juni. Het 

 nest, dat gewoonlijk in struiken, zelden in hooge boomen ge- 

 plaatst wordt, is komvormig, compact samengesteld uit planten- 

 vezels, mos, katoen, bladeren, vederen enz., en meet ongeveer 

 5 of 6 C.M. in doorsnede. De 4 of 5 eieren zijn ovaal, eenigs- 

 zins glanzend groenachtig wit of groenachtig, gevlekt en ge- 

 stipt, doorgaans als een krans om het stompe end der schaal 

 met bruin, zwartachtig bruin en lilagrijs. M. afm. 17X13 rn.M. 



De exemplaren varieeren uitermate ; enkele komen veel 

 overeen met de eieren van Volatinïa jacarini. 



Van de nesten der G. H. wordt door de wijfjes der para- 

 sitische Xoordamerikaansche MolotJiri veel gebruik gemaakt. 

 Maar zóó ontwikkeld is het instinct der Kopervogels, dat ze 

 bijna nooit op de parasiet- eieren zitten, doch liever het nest 

 verlaten of heel eigenaardig een nieuw nest bouwen op het 

 oude, waardoor de parasiet-eieren onderaan komen te liggen 

 en nimmer uitbroeden. 



^) Timehri, Dec. 1897, p. 228. 



