498 



HIRUNDINID^. 



„De gewone Witbuik Purper-Zwaluwen, eng. White-bellied 

 Martins, fr. Martins a ventre blanc, worden vooral in de lagere, 

 bewoonde kuststreken aangetroffen. Elk oogenblik van den dag 

 kan men ze dan ook in Paramaribo waarnemen, hoog in de lucht 

 vliegende onder een aanhoudend „sjrie-sjrie-sjrie" of alkwinke- 

 leerende en tjilpende op daken, vlaggestokken enz. zittende. 

 Vooral bij regenachtig weder doen ze zich levendig voor. Soms 

 ziet men enkele laag over de rivier vliegen teneinde vlinders 

 te bemachtigen, die te zamen met andere insecten het hoofd- 

 voedsel dezer Zwaluwen uitmaken. 



P. c. broedt vooral gedurende de droge seizoenen, hoewel 

 broedende paren min of meer het geheele jaar door aange- 

 troffen worden. Evenals bij de voorgaande soort worden de, 

 uit allerlei vodden, stroo, twijgjes enz. samengestelde nesten^ 

 grootendeels onder de daken en tusschen de beslagruimten van 

 huizen gebouwd, doch zeldzamer in holle boomen. Ten einde 

 de droge twijgjes voor het nest te verkrijgen, vliegen de W. P. 

 Z. snel van uit de lucht naar omlaag, en pakken in de vlucht 

 het uiteinde van het takje vast. Het wijfje legt 3 tot 5 eieren, 

 die er nog al spits ovaal uitzien en eene zuiver witte kleur 

 hebben. M. a/m. 25 X ^7 m.M. 



De exemplaren varieeren uitermate in vorm en afmeting ; 

 vele zijn niet te onderscheiden van eieren der voorgaande soort. 



Met betrekking tot het broeden der W. P. Z. is het volgende 

 nog al merkwaardig. 



„Eens zag ik nl. een paar dezer vogeltjes eene gebroken ruit 

 in een der ramen van ons huis inspecteeren. Ik plaatste toen 

 achter het gat een kistje. Eenige uren later werd mijne aan- 

 dacht getrokken door een twintigtal Zwaluwen, die met luid 

 getjilp voor de opening van het kistje rondvlogen, maar spoedig 

 weder verdwenen op één paar na, dat bezit van de nestplaats 

 nam. Of dit het eerste paar was, kon ik niet uitmaken. 



Zoowel het mannetje als het wijfje begonnen toen allerlei 

 lappen, stroo, papier enz. aan te dragen, zoodat het nest, dat 

 er eenigszins ovaal uitzag, binnen acht dagen gereed was. 

 Het wijfje legde toen op een morgen een ei. Denzelfden 

 namiddag viel zij dood van het dak. Ik nam daarop het ei 



