TURDID^. 



541 



Beide seksen gelijken elkander of verschillen onderling eenigs- 

 zins, vooral de wijfjes, of wel dragen een zomer of winter- 

 vederkleed. De jongen zijn min of meer gevlekt. Eene andere 

 eigenschap van vele L. is een dik, onbevederd ooglid, evenals 

 bij sommige Mierenvogels. Deze laatsten werden dan ook door 

 oudere natuurkundigen onder de familie der L. gerangschikt. 

 Toch is de gelijkenis tusschen beide slechts oppervlakkig, want 

 er bestaat een duidelijk verschil zoowel in de geluidsorganen 

 als in de rangschikking der scutellen aan de tarsi. 



Onze L. leven eenzaam of bij paren. Hunne vlucht geschiedt 

 nog al krachtig in tegenstelling met de meeste leden der twee 

 voorgaande familiën. Hun voedsel bestaat uit insecten, maar 

 vooral wormen, of soms ook wel uit zaden en vruchtjes. Wat zang 

 aangaat, doen onze L. niet onder voor de europeesche soorten. 



Onze L. worden zoowel in de lagere als hoogere streken 

 aangetroffen, vooral in het dichte struikgewas en op opene 

 pleinen, weilanden, begraafplaatsen en savannes. Sommige 

 soorten zijn beperkt tot het kustland, andere weer tot de 

 hoogere bergstreken. 



Voor zoover bekend bouwen onze L. opene nesten niet ver 

 van den grond af of ook wel op den grond. De eieren zijn 

 gevlekt of ongevlekt, met veel blauw of blauwgroen in de 

 grondkleur. Beide seksen broeden. 



In de kolonie staan L. bekend als Boontjedief, omdat men 

 veronderstelt, dat ze boontjes wegkapen. De Indianen noemen 

 ze Koelasielie of Koelasiewee. 



Evenals Trogon viridis en Pulsatrix torquata zou ook de 

 L. door den Indiaanschen piaaiman toegezongen worden. 



