De vocum in poematis Chraecis consonantia. 303 



Omnibus fcre litteris consonantes in his versibus sunt voces: v. 90 



Ilaoâiitvog initaööt. EvgaxoOlais Imraöötic; 

 V. 1 



Kvöul IJça^tvôa; — Foçyoî (piXa, tog XQ^'^V — it'ôoî. 



Ut in his vis consonantiae augetur binarum vocum insigni quadam in versu 

 sede *), sic etiam in versu G 



JtavTK iCQtjmdss, itavrâ ji^la^vSrjcpÔQOi SxvSqsç. 



Item vicinitate augetur v. 15 



aTKpvg ^àv rTjvog ta n()o«v — Xsyo^ts Se JtQoav ^rjv 

 itûvta — 



Quod V. 67 et 68 nomen proprium fîr'ro« repetitur fortasse putanda est con- 

 sonantia, nihil tarnen adfirmo. Verborum omnibus litteris consonantiam ita ta- 

 rnen ut alterum compositum sit haec duo sunt exempla: v. 12 



OQïj yvvai ög no&oQy tv. 



et v. 86 ubi magis perspicua est vis rhetorica 



o TQKpilijTog "/iSavis o xijv '-^^tlpovrt cpiXtjtog. 



Reliqua exempla iam ita cnumero ut quo quodque magis consonantes voces 

 continere videatur eo prius ])onatur, quamquam nonnunquam eius rei diiudica- 

 tio difficilis est. V. 5 primum pono: 



:roXXt7) fth' 'ôxXcû, JtoXXôiv Sï rt&çlnnav. 



eiusque parem v. 93 



/toQioÔH' 'kliöri, doxa, rotg /laQittööi 



deinde haec exempla binorum versuum in quibus eandem sedem habent voces 

 consonantes. V. 61 et 62 



eifiaçâg; — ig Tgolav JiHQomfvoi ijv&ov ^A%caoi. 

 xaXXlöta ncciScov JtfÎQft &ip' navra tEXeîtai. 



*) Hoc iinum, quam habeant voces repetitae versus sedem, maxime respicit Fritzschius in libro 

 qui inscribitnr „Zu Theokrit und Viigil" (Lipsise 1860), ubi niulta contulit anaphorae Theocriteae et 

 Vergilianae exempla. 



