304 F. Gustafsson. 



v. 71-72 



£Ï T/. flVOlO 



evScti^av äi>&QC37rs (fii^Xaö^eo rà^néxovôv ft£v — 

 ovn £jr' i(ùv /t£T, ofiög öa «jpt'Aftçof/«/. 



V. 87 et 89 



jrav6c(6&\ à ôvdtavoi, ccvâvvra KroTÎXXoidcci — 

 (là 3c6&BV av&çajtog; ri 8't rîv, ti ^mrlkm dfiéçj 



V. 46 et 47 ubi alterum verbum compositum est 



sroAAâ tOL, à UrolE^iaîs, nEnoîrjtcci KaXu tQy«-, 

 l| à Iv k&avâroLÇ o tbxcov oiidflg xuxoiçyuç. 



Hoc cxemplum propterea quod minorem habet vim sententiae ultimum 

 posui, quamquam voces in finibus versuum repctitae maxima saepe vi eftcrun- 

 tur. Cuius rei documenta sescenta adferre possum, bis ex Aristophane sumptis 

 contentus ero. Acharn. v. 34 seq. 



Mg ovSinânor' fînsv, "a'&Qaxas ^Ç'rJ, 

 ovx o|os, ovx "Xaiov. ovô' yôu ^QÎa 



eiusd. fab. v. 102 seq. 



V. 105 seq. 



Keys ôlj eil (ih^ov xal Oatpcog rô 'jiQVôiov 



oïnot xaxoôalfiKtv àg 6aq)àg. — Ti oui Xtyti ; — 

 o Tt; %avvo7tQ(6xrovg 'Jccovag Xeyn, 

 si jTçoGÔoxovoL iQvOiov £X ràv ßuQßagav — 

 ovx, «AA' ftjjKVKg odt fE ^(^qvgIov Xtyei. 



Addi possunt v. 410, 411, 413; 591, 592, 594 et in 800 seq. yoi illa per 

 fines trium vel quattuor versuum repetita. Ncque negandum est etiam pluri- 

 bus versibus intericctis talom repetitionem pcrcipi posse ut v. 188 et 191 

 fn'öcct Xaßu'iv repetita (Cfr v. 458 et 461). Apud poetas tragicos rarius in- 

 venitur; Sophocl. Ocd. Reg. v. 550 et 552 oi'x Ôq^(uç cpQovfïç et oi'x fi 

 qiQovtïg. (Cfr Eur. Med. 680 seq.) Huic consonantiae ferc par est ea quae 

 in verbis derivatis similiter cadentibus est, ut Arist. Acharn. v. 595, 596 (597) 

 quorum in finibus posita sunt 6novdctQyi^ldi]g, (nçeiTariôriç (ittoTKç^îâris). 



