De vocum in, poematis Graecis coiisouantia. 315 



Keliquuiiuu vci-suuiii gciioruin exenipla iain paucissima adtcram nun cli- 

 stincta, sed ita tarnen pusita ut et cuius geueris sint et quam vini liabeant fa- 

 cile intellegi possit. 



Eur. Hec. v. 1100 



à7trâ(iEvos ovçaviov vipintzig ig ^tla^QOV 

 Arist. Av. V. 349 



ovTt yàç oQog ömeqov oijre vÉcpog cd&ÎQiov 

 Aesch. Eumen. v. 329 et 330 



nacaxona, jrwpaqoopd; rpQBvoÖaXijg, 

 quibuscum versus qui sequuiitur conferendi sunt 



VjUVOg s| 'EçLVV(ûl\ 



quos umncs versus poeta paulo pust repetit. 

 Aristoph. Nub. v. 708 



Aesch. Suppl. V. 44 



àv9ovofioi'6ag nQov6voi\ 

 (eiusd. fab. v. 65 



^vvtl&tjôL ôa naiôbs [iÔqov, gjç avzofpôvaç). 



Humueuteleutis menil)rurum versuum cxpositis trauseundum est ad ho- 

 mueuteleuta ipsurum versuum, quurum maximum vim habet minimus quisque 

 versus, Ij'ricu quud vucant systemati praesertim insertus. Ac cupiosissimam 

 quidem consonantiam in his versibus videmus Anacreonteis (fr. 64) 



'âyt drjVTf [iijxi&^ ovtoi 



Zi)lV\flKr]V TtOÖLV JtKÇ olVfiJ 



(lEXerànsv, alla xaloig 

 vnoTclvovzEs îv v^voig 



